A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

---

ZNIECZULENIE MIEJSCOWE

znieczulenie przewodowe; w odróżnieniu od znieczulenia ogólnego charakteryzuje się zachowaniem świadomości chorego i jest coraz powszechnie stosowane. W zależności od miejsca przerwania przewodnictwa nerwowego znieczulenie przewodowe dzieli się na: powierzchniowe, nasiękowe, pni nerwowych, splotów nerwowych, przy kręgosłupowe, rdzeniowe zewnątrzoponowe i podpajęczynówkowe (tzw. blokady centralne). Znieczulenia powierzchniowe błon śluzowych uzyskuje się za pomocą żelów, aerozoli lub kropli zawierających środek znieczulenia miejscowego. Do znieczulenia skóry stosuje się maści, co jest szczególnie przydatne u dzieci. Znieczulenie nasiękowe jest stosowane do małych zabiegów (szycie ran, usuwanie drobnych zmian skórnych, małych żylaków). Roztwór środka miejscowo znieczulającego wstrzykiwany jest bezpośrednio do operowanych tkanek i w otoczenie pola operacyjnego. W znieczuleniu pni nerwowych, splotów nerwowych i przykręgosłupowych (nazywanych też blokadami obwodowymi) środek miejscowo znieczulający wstrzykuje się do nerwu zaopatrującego okolicę, w której będzie wykonywana operacja lub w jego sąsiedztwie (w miejscu wyjścia nerwu z kanału kręgowego). Blokadami centralnymi nazywa się znieczulenia zewnątrzoponowe i podpajęczynówkowe. Znieczulenie zewnątrzoponowe wykonuje się głównie z dojścia lędźwiowego lub krzyżowego, rzadziej w odcinku piersiowym lub szyjnym kręgosłupa. Środek znieczulający podawany jest między oponę twardą, a blaszkę okostnej kanału kręgowego. Dostęp między kręgami lędźwiowym: L2-L3, L3-L4, L4-L5 stosuje się w operacjach dolnej połowy ciała i kończyn dolnych oraz w położnictwie. Podając środek miejscowo znieczulający przez rozwór krzyżowy uzyskuje się znieczulenie okolicy krocza, cewki moczowej, pęcherza moczowego i pochwy. Blokadę podpajęczynówkową wykonuje się wyłącznie w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, z dostępu między L3-L4 lub L4-L5. Środek znieczulając.' wstrzykuje się do płynu mózgowo-rdzeniowego, co prowadzi do znieczulenia nerwów w odcinku od rdzenia kręgowego do miejsca ich przejścia przez oponę twardą. W blokadach nerwowych (głównie centralnych) oprócz zamierzonego działania farmakologicznego (analgezji, refleksji, relaksacji) występuje dodatkowo rozszerzenie naczyń krwionośnych, co powoduje spadek ciśnienia tętniczego krwi i obkurczenie jelit.