A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

---

ZNAMIONA

nieprawidłowości rozwojowe skóry o charakterze wrodzonym, chociaż ujawniające się niekiedy w późniejszym okresie życia. W zależności od punktu wyjścia wyróżnia się znamiona: naskórkowe, melanocytowe (tzw. pieprzyki), ,wychodzące z gruczołów łojowych, wychodzące gruczołów potowych i naczyniowe. Znamiona askorkowe to: znamię naskórkowe brodawkowate; brodawka łojotokowa starcza. Znamiona melanocytowe to: znamię barwnikowe naskórkowe; znamię barwnikowe komórkowe; znamię aktywne Spitz; znamię dysplastyczne. Odmianą znamion melanocytowych barwnikowych są plamy soczewicowate. Znamiona tego rodzaju stanowią punkt wyjścia czerniaka złośliwego znacznie częściej niż znamiona. Występują najczęściej u osób
starszych na twarzy i miejscach odkrytych, mogą jednak występować w miejscach osłoniętych i nie ciemnieją pod wpływem nasłoneczniania. Plama soczewicowata jest plamą o różnym kształcie i nieregularnych zarysach, płaska lub nieco wyniosła. Zabarwienie zmian jest niejednolite i obok ognisk brunatnych, grafitowo-czarnych czarnych spotyka się miejscami jaśniejsze odbarwienia. Powierzchnia jest na ogół gładka, wyjątkowo brodawkująca. Ich wzrost jest szybki. Objawy zezłośliwienia są takie same jak w znamieniu, zwraca uwagę pojawienie się guzków na plamie z ich szybkim rozrostem. Leczenie jest chirurgiczne, niekiedy z przed i pooperacyjną radioterapią. Znamiona wychodzące z gruczołów łojowych to: znamię łojowe; gruczolak łojowy. Znamiona naczyniowe to: znamiona naczyniowe krwionośne; znamiona limfatyczne. Niektóre ze znamion, szczególnie naczyniowe, mogą, w określonych warunkach, stanowić podłoże dla rozwoju nowotworu złośliwego. Leczenie znamion, często przeprowadzane ze względów kosmetycznych, polega na chirurgicznym wycięciu, w granicach zdrowych tkanek i wysłaniu całego preparatu do badania histopatologicznego.