ZAWAŁ

szybko postępująca martwica narządu lub tkanki spowodowana nagłym odcięciem dopływu krwi tętniczej, co powoduje niedotlenienie. Przyczyną zawału jest: zator, zakrzep, zaciśnięcie światła naczynia, zarostowe zapalenie tętnic, miażdżyca. Zawał krwotoczny - zawał, w którym w wyniku nagromadzenia krwinek czerwonych obszar martwicy przybiera kolor od ciemnoczerwonego do czarnoniebieskiego. Powstaje na skutek przekrwienia biernego pochodzenia sercowego albo wrotnego lub też blokady odpływu żylnego np. przez skrzeplinę, zadzierzgnięcie, uwięźnięcie, przy utrzymanym jednocześnie dopływie krwi tętniczej. Najczęściej zawały tego typu spostrzega się w płucach, jelitach, wątrobie. Zawał niedokrwienny - blady, w jego obszarze tkanki przybierają żółtą lub szaro białą barwę. Spostrzegany jest w nerce, śledzionie, sercu. Zawał septyczny - zawał, często mnogi, spowodowany zakażoną skrzepliną, głównie w śledzionie, nerce, płucu. Zawał serca - jeden z najczęstszych ostrych stanów zagrożenia życia. Jest wyrazem gwałtownie rozwijającej się martwicy mięśnia w następstwie utrzymującego się zupełnego zamknięcia przepływu krwi przez określony obszar mięśnia. Konsekwencje kliniczne zależą od obszaru i umiejscowienia zawału. Po całkowitym zamknięciu tętnią' martwica mięśnia dokonuje się w ciągu 4-6 godz., aby tkanka przeżyła przepływ krwi do obszaru nieclokrwionego musi być utrzymany w granicach 40% prawidłowego. Najczęstszą przyczyną zawału serca jest zakrzep tętnią' wieńcowej, także skurcz tętnią' wieńcowej, zapalenie tętnic, zator, wrodzo-na anomalia tętnic wieńcowych, zatrucie tlenkiem węgla, zakrzep w przebiegu czerwienicy prawdziwej. Czynniki ryzyka sprzyjające wystąpieniu zawału serca to: nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, płeć męska, palenie tytoniu, otyłość, podeszły wiek, stres, siedzący tryb życia, cukrzyca. Skutkiem wystąpienia zawału może być: nagła śmierć sercowa, niewydolność krążenia, zaburzenia rytmu do wystąpienia migotania komór włącznie, wstrząs kardiogenny. Objawy: ostry ból wieńcowy, nagłe osłabienie, nudności, poty bez wyraźnej przyczyny zaburzenia rytmu serca, kaszel, uczucie ciężaru w klatce piersiowej, chrapliwy oddech, zawroty głowy, bladość powłok, wypełnienie żył szyjnych. Jednym z najbardziej charakterystycznych objawów w zawale mięśnia sercowego jest ostry ból wieńcowy. Może to być: silny, zaciskający ból zamostkowy, uczucie ciężaru spoczywającego na klatce piersiowej, ból często promieniujący do żuchwy, lewej kończyny górnej, łopatki, czasem nadbrzusza, ból trwający ponad 20 minut. W nielicznych przypadkach zawał serca może przebiegać bezbólowo! Rozpoznanie zawału serca oparte jest na: objawach klinicznych, badaniach elektrokardiograficznych, echokardiografii i badaniach laboratoryjnych - ocenie poziomu kinazy fosfokre-atynowej (CPK), szczególnie jej frakcji dla mięśnia serca CK-MB, poziomu LDH. Leczenie ostrego zawału mięśnia serca odbywa się na Oddziałach IOM i Kardiologicznych. W postępowaniu chirurgicznym wykonywana jest reperfuzja tętnic wieńcowych za pomocą przezskórnej angioplastyki wieńcowej (PTCA) lub poprzez wszczepienie bypassów tętnic wieńcowych. Śmiertelność w zawale wynosi 10% w okresie szpitalnym i około 10% w ciągu pierwszego roku po zawale. Ponad 60% zgonów następuje w ciągu pierwszej godziny od początku objawów. U niektórych chorych w kilka dni, tygodni lub miesięcy po zawale serca może pojawić zespół Dresslera (zespół pozawałowy). Charakteryzuje się gorączką, zapaleniem osierdzia, wysiękiem opłucnowym i bólami stawów, jest zaburzeniem autoimmunologicznym rozwijającym się wtórnie do martwicy mięśnia serca i osierdzia. Chorzy zwykle dobrze reagują na leczenie aspiryną, ale zespół może nawracać wielokrotnie. Czasami konieczna bywa sterydoterapia.

Zobacz również, zioła ZAWAŁ:

Strona niezależnego Dystrybutora nie jest własnością firmy Akuna Polska Sp. z o.o., która nie
ponosi odpowiedzialności za informacje na niej podane.

Login:
Hasło: