A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

---

ZAPALENIE SKÓRY

(dermatitis); powierzchowny stan zapalny skóry z powstawaniem w ostrej fazie pęcherzyków, zaczerwienienia, obrzęku, sączeniem, tworzeniem strupów i świądem. Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry - reakcja na substancje drażniące lub leki stosowane miejscowo. Reakcja może rozwijać się od kilku dni do kilku miesięcy. Ponowna ekspozycja na alergen wywołuje gwałtowną reakcję ze świądem i zaczerwienieniem. Czynnikiem alergizującym mogą być, np. kosmetyki czy lateks rękawiczek ochronnych. Fotoalergiczne i fototoksyczne kontaktowe zapalenie skóry nadmierna reakcja na światło słoneczne po uprzednim kontakcie ze środkami chemicznymi (czynniki światłouczulające). Atopowe zapalenie skóry (dermatitis atopica), świerzbiączka; choroba alergiczna skóry z przewlekłym powierzchownym stanem zapalnym skóry oraz świądem współistniejącym z dychawicą oskrzelową i nieżytem nosa. Charakteryzuje się występowaniem swędzących twardych grudek zlokalizowanych głównie w zgięciach kończyn, pośladkach, twarzy, karku, w fałdach skóry i na narządach płciowych. Grudki są drapane, często wtórnie zakażane i pokryte strupem. W wielu przypadkach swędzenie nasila się pod wpływem emocji lub stresów. Ś. pojawia się często wraz z uczuleniem na pokarmy, astmą bądź katarem siennym, często poprzedzona jest wypryskiem dziecięcym lub liszajem pokrzywkowym. Przyczyny choroby nie są w pełni poznane - bierze się m.in. pod uwagę dziedziczną skłonność do alergii, wpływ czynników uczulających oraz psychogennych. Leczenie polega na wykluczeniu z diety bądź z otoczenia alergenu, który je wywołuje a także łagodzeniu zmian skórnych. Kontaktowe zapalenie skóry (Dermatitis contacta) - przyczyną powstawania jest działanie drażniące przez związek chemiczny i reakcja nadwrażliwości. Łojotokowe zapalenie skóry zmiany o charakterze zapalnozłuszczającym w obrębie owłosionej skóry głowy i twarzy, rzadziej innych okolic. Skład i wydzielanie łoju jest prawidłowe. U dorosłych rozwija się stopniowo i jej objawem jest suche lub tłuste złuszczanie się owłosionej skóry głowy (łupież), z towarzyszącym swędzeniem. W poważniejszych przypadkach wzdłuż linii włosów, za uszami, w zewnętrznych przewodach słuchowych, w brwiach, na grzbiecie nosa, fałdach nosowo-wargowych i w okolicy mostka pojawiają się żółtoczerwone łuszczące się grudki. Może występować zapalenie brzegów powiek i spojówek. Nie powoduje utraty włosów. Choroba ta u noworodków przebiega z tworzeniem grubych, żółtych strupów na owłosionej skórze głowy (ciemieniucha), pękania i żółtych łusek za uszami i czerwonych grudek na twarzy. Bezpośrednia przyczyna choroby nie jest znana, ale wykazano, że wpływ może mieć pospolity grzyb bytujący w mieszkach włosowych. Na ciężkość choroby wpływ mają czynniki genetyczne i klimatyczne. Do pogorszenia dochodzi zwykle zimą. W leczeniu stosuje się miejscowo działające wcierki, szampony i maści zawierające siarkę, kwas salicylowy, cynk i selen, a nawet kortykosterdy.

Zobacz również, zioła ZAPALENIE SKÓRY:

• Aloes Uzbrojony
• Arnika Górska
• Brzoza Brodawkowata
• Dziurawiec Zwyczajny
• Glistnik Jaskółcze Ziele
• Jeżyna Fałdowana
• Kalina Koralowa
• Krwawnik Pospolity
• Marchew Siewna
• Nostrzyk Żółty
• Ogórecznik Lekarski
• Oman Wielki
• Rozchodnik Ostry
• Rumianek Pospolity
• Sosna Zwyczajna
• Szałwia Lekarska