A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

---

WYPOCZYNEK

odpoczynek; w ujęciu potocznym jest okresem czasu wolnego od narzuconych czynności w tym pracy, jednak biologicznie i nomenklaturze medycyny sportowej jest to okres powrotu do normy wszystkich wskaźników fizjoogicznych i pełna restytucja zdolności do ponownego wysiłku. Niepełny W. powoduje kumulację zmian wywołanych zmęczeniem i występowanie tzw. zmęczenia przewlekłego. Jeśli stan ten utrzymuje się długo dochodzi do rozwoju zaburzeń w działaniu mechanizmów kontrolujących funkcje fizjologiczne organizmu (głównie układu nerwowego) i rozwoju stanów patologicznych. Proces W. można przyspieszyć przez obciążenie lekkim lub umiarkowanym wysiłkiem innych grup mięśni niż te, które uległy zmęczeniu. Podobnie przedstawia się problem W. w ujęciu pozasportowym. Odpoczynek w czasie wolnym w ciągu doby powinien mieć różne formy. Nie-porozumieniem jest opinia, że podjęcie innego rodzaju pracy nie jest odpoczynkiem. Zajęcie inne od wykonywanego poprzednio - np. po pracy umysłowej majsterkowanie - interesujące i angażujące człowieka, jest doskonałą formą odpoczynku. W ciągu tygodni i miesięcy człowiek powinien znaleźć czas także na teatr i kino, przeczytanie ciekawej książki, prasy, słuchanie radia, oglądanie telewizji, interesujące kontakty z innymi ludźmi, dyskusje. Pamiętać też trzeba, że najlepszy odpoczynek psychofizyczny zapewnia ruch na świeżym powietrzu, a więc spacer, sport, kontakt z przyrodą, słońcem, zielenią. Jest to tzw. wypoczynek czynny w odróżnieniu od spędzanego w bezczynności wypoczynku biernego. W. bierny jest jednak istotnym czynnikiem dla utrzymania sprawności układu nerwowego, a jednym z jego elementów, najważniejszym i naturalnym jest sen.