A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

---

STOPA CUKRZYCOWA

stopa z racji swego położenia i funkcji narażona jest stale na mikrourazy w cukrzycy staje się to problemem, ponieważ często występują zaburzenia w gojeniu ran, zwiększona jest podatność na zakażenie. W S.C. występują liczne zmiany dermatologiczne, jak: wyprzenia bakteryjne i grzybicze, zaniki i przebarwienia, sinica, bladość, świąd, osłabienie czucia, utrata potliwości, owrzodzenia, rozpadliny, wybroczyny pod modzelami, pęcherze, ogniska martwicy. Chory skarży się na drętwienie i mrowienie stóp, kurcze nocne, traci czucie bólu i temperatury, może dojść do porażenia nerwu strzałkowego. Zmiany naczyniowe, potęgujące się w cukrzycy, doprowadzają do niedokrwienia obwodowego. Poziomy cukru często, z uwagi na stan zapalny ulegają znacznym wahaniom pogarszając stan ogólny chorego. Bardzo ważne jest zapobieganie rozwojowi zmian chorobowych na stopie. Wszelkie zmiany dermatologiczne należy leczyć, jak najprędzej, ogromne znaczenie mają wygodne buty, należy unikać czynników i sytuacji pogarszających ukrwienie, jak: palenie tytoniu, ucisk, zimno, wilgoć. Bardzo ostrożnie obcinać paznokcie, wycinać odciski, modzele. Stopy powinny być codziennie kąpane. Leczenie: winno być kompleksowe, prowadzone przez diabetologa i chirurga. Warunkiem wygojenia zmian są w miarę wyrównane poziomy cukru we krwi. Często jednak leczenie zachowawcze jest nieskuteczne i wykonywana jest amputacja, części stopy, całej stopy lub goleni. Sympatekto-mia lędźwiowa ma wartość ograniczoną, chociaż poprawia ocieplenie skóry.

Zobacz również, zioła STOPA CUKRZYCOWA:

• Marchew Siewna