SARKOIDOZA

A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z


SARKOIDOZA

choroba Besniera-Schauman-na-Boecka; Jest to ziarniniakowa choroba uogólniona, w ponad 90% przypadków objawia się w płucach, zająć może jednak każdy inny narząd. Największa zapadalność występuje wśród czarnej ludności USA, także w Szwecji i Islandii. Szczyt zachorowań jest między 15 a 40r.ż. Etiologia choroby nie jest znana, częściej chorują członkowie tej samej rodziny, co świadczyć może o predyspozycji genetycznej. W patofizjologii schorzenia wymienia się dwa podstawowe zjawiska: Zaburzenia czynności komórek T
odpowiedzialnych za odporność komórkową
i zwiększenie aktywności komórek B odpowiedzialnych za odporność humoralną: w 50% stwierdza się hipergammaglobulinemię. Sarkoidoza może mieć przebieg ostry (5%) lub przewlekły (95%). Ostry przebieg występuje głównie u kobiet z typową triadą objawów klinicznych zapaleniem stawów, rumienieni guzowatym i powiększeniem węzłów chłonnych we wnękach płuc. Jest także gorączka, kaszel. W znacznie częściej występującej postaci przewlekłej początek jest na ogół bezobjawowy, w okresie późniejszym występuje kaszel i duszność wysiłkowa. Chorzy najczęściej mają dobre samopoczucie, choć zmiany radiologiczne w płucach są bardzo nasilone. Poza płucami zmiany chorobowe obserwuje się w: skórze sinoczerwone guzki, czasem małe grudki, w gałkach ocznych zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego, odkładanie się złogów wapnia w spojówkach i rogówce, w śliniankach obrzęk, w kościach torbielowate zwyrodnienie paliczków, w układzie nerwowym - porażenie nerwu twarzowego, moczówka prosta. Rozpoznanie opiera się na stwierdzeniu objawów płucnych lub pozapłucnych, badaniach histologicznych i cytologicznych potwierdzających zapalenie pęcherzyków płucnych. Leczenie choroby nie zawsze jest konieczne z uwagi na dużą skłonność do samoistnego zdrowienia. Sterydoterapia, choć ma dużo objawów ubocznych jest niezbędna przy nasilonych zmianach w płucach, przy zajęciu narządu wzroku, wątroby, ośrodkowego układu nerwowego, przy zwiększeni aktywności choroby. Rokowanie w postaci ostrej jest bardzo dobre, objawy ustępują samoistnie w ponad 95% przypadków w ciągu kilku miesięcy, w postaci przewlekłej samowyleczenie następuje u około 70% chorych, u 20% czynność płuc ulega stałemu pogorszeniu. Śmiertelność wynosi około 5%.






Strona niezależnego Dystrybutora nie jest własnością firmy Akuna Polska Sp. z o.o., która nie
ponosi odpowiedzialności za informacje na niej podane.