A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

---

PSYCHOZY REAKTYWNE

psychozy sytuacyjne; grupa chorób psychicznych, których zasadniczym czynnikiem przyczynowym jest uraz psychiczny. Rozwinięcie się R reaktywnej poprzedza zwykle silny uraz psychiczny np. strata bliskich osób, spowodowanie wypadku pociągającego za sobą ofiary w ludziach itd. R stanowi, więc patologiczną (w tym przypadku psychotyczną) reakcję na uraz psychiczny. Niekiedy po przeminięciu sytuacji urazowej R ustępuje, czasami jednak trwa nadal. Do zachorowania na R usposabiają pewne czynniki osobnicze np. niedojrzałość osobowości, większość postaci psychopatii, upośledzenie umysłowe, alkoholizm, przewlekłe zmęczenie, niedożywienie i inne. R występują stosunkowo rzadko. Jej objawy zależne są od czynnika wywołującego i osobowości. Spośród licznych postaci choroby najczęściej występują reakcje wstrząsowe. Obserwuje się je u ludzi znajdujących się w sytuacjach krańcowych (pożar, trzęsienie ziemi, atak terrorystyczny). U ich podłoża leży silny strach, rozpacz, poczucie śmiertelnego zagrożenia. Reakcja może mieć charakter eksplozywny tzn. dochodzi do niezwykle gwałtownych, chaotycznych ruchów lub panicznej ucieczki. Reakcją przeciwstawną jest osłupienie przypominające odruch zamierania u zwierząt, którym grozi śmierć. Niekiedy zachowanie chorych znamionuje nienaturalny spokój i jakby zupełna obojętność w stosunku do wszystkiego, co dzieje się wokół, wobec tragicznych wydarzeń i własnego położenia. Innym rodzajem reakcji psychotycznej jest zespół depresyjny (dużo cięższe objawy niż fizjologiczne, naturalne przygnębienie i osłabienie aktywności). R może objawiać się też zespołem urojeniowym z podobnymi objawami jak w paranoi (obłędzie). Chory wypowiada urojenia związane z treścią sytuacji urazowej i doznaje omamów, przeważnie słuchowych np. sprawca wypadku opowiada nieprawdziwą wersję wydarzeń, do której jest przekonany, słyszy głosy ekspertów i biegłych popierających jego wersję; to nie był jego błąd, lecz okoliczności zewnętrzne. Charakterystycznym objawem, szczególnie początkowo jest lęk z objawami pobudzenia układu współczulnego np. przyspieszenie tętna, drżenia mięśniowe.