PŁUCA

A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z


PŁUCA

gąbczasty narząd oddechowy, który w rozwoju embrionalnym powstaje z uchyłków gardzieli. Płuca mają skomplikowaną strukturę i ogromną powierzchnię wymiany gazowej. Oba płuca są położone w jamie klatki piersiowej, której ściany ściśle do nich przylegają. Pomiędzy nimi znajduje się oddzielone błoną opłucnową śródpiersie. Masa i wielkość płuc jest różna, w zależności od fazy wdechu oraz ilości krwi zalegającej w ich naczyniach. Od zewnątrz płuca otoczone są błoną surowiczą (opłucną), której druga blaszka wyścieła od wewnątrz ścianę klatki piersiowej. Pomiędzy blaszkami opłucnej znajduje się szczelinowata przestrzeń (jama opłucnową) umożliwiająca wzajemne przesuwanie się powierzchni płuc i klatki piersiowej w cyklu oddechowym. Zbudowane z płatów oddzielonych szczelinami międzyptatowymi (lewe płuco ma dwa płaty, a prawe trzy), płuca mają możliwość przystosowania się do zmieniających się warunków pracy, np. po usunięciu lub zniszczeniu fragmentów miąższu części sąsiadujące ulegają rozdęciu w celu pokrycia niedoboru i wypełnienia przestrzeni, również zwiększone zapotrzebowanie na tlen (sportowcy, osoby mieszkające wysoko w górach) powoduje zwiększenie pojemności płuc. Wyróżnić w nich można składnik oskrzelowy służący przewodzeniu powietrza (przedłużenie tchawicy w postaci rozgałęzionego drzewa oskrzelowego) i pęcherzykowy umożliwiających wymianę gazową pomiędzy krwią i atmosferą. Pęcherzyki płucne to uwypuklenia ścian przewodów oddechowych i odchodzących od nich woreczków oddechowych, otoczone gęstą siecią naczyń włosowatych. Przez ich ściany zachodzi wymiana tlenu i dwutlenku węgla pomiędzy krwią i powietrzem atmosferycznym. Ich liczbę ocenia się na około 500min. Powierzchnia wymiany gazowej jest, więc ogromna (u dorosłego człowieka jej wielkość jest równa w przybliżeniu wielkości kortu tenisowego), zmienia się zresztą znacząco podczas oddychania, od około 30m2 w wydechu do ponad 100m2 we wdechu, a więc ok. 30-krotnie więcej niż powierzchnia ciała. Ściany pęcherzyków są bardzo cienkie, zbudowane są z pojedynczej warstwy komórek nabłonka oddechowego (pneumocyty). Gazy dyfundują swobodnie przez te ściany do otaczających naczyń włosowatych (także jedna warstwa komórkowa - środbłonek). Ścianki pęcherzyków są dodatkowo wzmocnione włóknami sprężystymi, a czasem pojedynczymi włóknami mięśni gładkich. Dzięki temu płuca mają gąbczastą, a zarazem sprężystą strukturę. Zapadaniu się pęcherzyków przy wydechu i ich rozerwaniu przy maksymalnym wypełnieniu powietrzem zapobiega warstwa substancji powierzchniowo czynnej (surfaktantu). Najczęściej spotykanymi problemami zdrowotnymi wywołanymi uszkodzeniem R są: niedodma, przewlekła obturacyjna choroba płuc, zapalenie, zaburzenia krążenia i nowotwory.




Zobacz również, zioła PŁUCA:




Strona niezależnego Dystrybutora nie jest własnością firmy Akuna Polska Sp. z o.o., która nie
ponosi odpowiedzialności za informacje na niej podane.