A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

---

PARASOMNIE

zaburzenia przysenne; zalicza się do niech: lęki nocne, koszmary nocne i lunatyzm (somnambulizm). Lęki nocne to uczucie zagrażającego niebezpieczeństwa lub poczucie zagrożenia, które powoduje nagłe przebudzenie się, zwykle w środku nocy, połączone często z kłopotami z zasypianiem. Lękom nocnym mogą towarzyszyć zaburzenia snu. Objaw ten występuje najczęściej w wyniku przeciążenia wywołanego przez silne bodźce psychiczne lub stresujące prze-życia. Koszmary nocne (przerażające sny) często dotyczą dzieci. Występują w fazie REM snu i częściej zdarzają się w stanach gorączkowych, nadmiernego zmęczenia i po spożyciu alkoholu. Somnambulizm (lunatyzm) to objaw polegający na zaburzeniach w zakresie faz snu, co powoduje nieświadome poruszanie się (siadanie, chodzenie lub wykonywanie innych czynności złożonych podczas snu) chorego (lunatyk) w czasie snu. Oczy są zwykle otwarte, lecz somnambulik prawdopodobnie nie odbiera bodźców wzrokowych, może bełkotać. Zjawisku temu nie towarzyszy sen, a wyniki wykonywanego wówczas badania EEG przypominają stan czuwania. Zdarzenie nie jest pamiętane przez chorych. Na L. cierpi około 2,5% ludzi na świecie. L. często spotykany jest u dzieci, zwłaszcza w okresie dojrzewania. W tym przypadku nie jest chorobą i jego występowanie związane jest z niedojrzałością centralnego układu nerwowego. Uważa się, że u ludzi starszych somnambulizm jest chorobą, na którą dotąd nie znaleziono metod leczenia. Lunatyzm zazwyczaj związany jest ze stresem, lękami, rzadziej epilepsją.