PARALAKSA

A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z


PARALAKSA

mechanizm fizjologiczny umożliwiający obserwację stosunków przestrzennych oglądanych przedmiotów (głębia, stereopsja). Jest funkcją współpracy obu siatkówek z ośrodkowym układem nerwowym gdzie dochodzi do zlewania się (fuzji) obrazów postrzeganych przez każdą z osobna. Paralaksa dwuoczna polega na tym, że każde oko widzi obraz pod innym kątem, co wynika z około 6cm odstępu pomiędzy nimi. Rezultatem tego jest fakt, że określony punkt siatkówki jednego oka nie koreluje z tak samo zlokalizowanym punktem drugiej siatkówki, lecz z punktem leżącym obok, co daje poczucie głębi i bryłowatości obserwowanych przedmiotów (obraz trójwymiarowy). Kąt R dwuocznej maleje wraz z oddalaniem się przedmiotu od oczu, dlatego przedmioty oglądane z dużej odległości pozbawione są cech wielowymiarowości. Najbardziej precyzyjną ocenę przestrzeni osiągamy do odległości 10m. Paralaksa jednooczna jest elementem tworzącym stereopsję przy patrzeniu jednym okiem. Polega na obseavacji określonego przedmiotu pod coraz to innym kątem, co jest realizowane za pomocą tzw. ruchów sakadowych oka. Przedmiot jest fiksowany coraz to innym punktem siatkówki. Obie R warunkują widzenie przestrzenne niezależnie od zdobytego doświadczenia życiowego, zatem są mechanizmami wrodzonymi.




Strona niezależnego Dystrybutora nie jest własnością firmy Akuna Polska Sp. z o.o., która nie
ponosi odpowiedzialności za informacje na niej podane.