A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

---

NIEDOŻYWIENIE

stan chorobowy wyrażający się znacznym ubytkiem masy ciała oraz charakterystycznymi objawami wynikającymi z niedoborów składników pokarmowych, takich jak białko, witaminy, sole mineralne lub niedoboru kalorycznego pokarmów. Są one niezbędne do prawidłowego przebiegu procesu przemiany materii. Do przyczyn niedożywienia zalicza się: niedostateczne spożycie pokarmów wynikające z niewystarczającej podaży składników pokarmowych lub braku łaknienia. Zaburzenia łaknienia mogą występować w niedoczynności przedniego płata przysadki, chorobach psychicznych, alkoholizmie, u osób przewlekle chorych; niedostateczne wchłanianie pożywienia w przewodzie pokarmowym występujące w chorobach przełyku (zwężenie), stanach po resekcji żołądka i jelit, przewlekłych chorobach trzustki. Szczególnym zespołem złego wchłaniania jest Sprue rodzinna. Przyczyną schorzenia uwarunkowanego genetycznie jest toksyczne działanie peptydu - gliadyny, zawartej w produktach zbożowych (glutenie); utrata składników pokarmowych, np. białka w zespole nerczycowym, wysiękach opłucnowych i otrzewnowych, w stanach z utratą krwi; wzrost procesów przemiany materii i rozpadu białka (katabolizm) obserwowany w chorobach gorączkowych, nowotworowych, nadczynności tarczycy. Cechą charakterystyczną niedożywienia jest zanik tkanki podskórnej, obniżenie ciepłoty ciała poniżej 36°C, charakterystyczna postawa ciała o przygiętej głowie, zwisających ramionach i zgiętych kolanach. Niedożywieniu mogą towarzyszyć obrzęki, osłabienie odruchów neurologicznych, zwolnienie czynności serca, apatia. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się obniżenie poziomu białka, białych ciałek krwi, poziomu cukru we krwi. W przypadkach nieleczonych lub chorobach przewlekłych może prowadzić do zgonu.