MOCZ

A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z


MOCZ

płyn będący odpowiednio zagęszczonym produktem przesączania krwi przez ciałka nerkowe (kłębuszki). U dorosłego człowieka z ogólnej objętości około 125 ml/min przesączu obu nerek powstaje około 1 ml/min M. ostatecznego. Uznaje się, że wydalanie ponad 30 ml M. na godzinę świadczy o skutecznym przepływie krwi (niekoniecznie prawidłowym) przez narządy ważne dla życia. Wydalanie M. przez nerki jest procesem ciągłym, ma jednak swoje minimum w nocy, podczas snu pomiędzy godziną 2 i 5 oraz maksimum w pierwszych godzinach po przebudzeniu. Człowiek dorosły wydala przeciętnie 1,51 moczu na dobę, ale może dochodzić do 41. U osób zdrowych ilość ta zależna jest z jednej strony od ilości wprowadzonych do organizmu płynów (z napojami i pokarmami stałymi), a z drugiej od ilości wydalanej z potem i wydychanej przez płuca z powietrzem. W czasie przepływu przez kanaliki nerkowe skład, osmolalność i pH przesączu ulegają zmianie. Jest to wynikiem wymiany wody i substancji rozpuszczonych między światłem kanalików, a otaczającym je miąższem nerek i krwią naczyń włosowatych około kanalikowych. Do przesączu w największych ilościach przedostają się: woda, sód i chlor, znacznie mniej wodorowęglanów i najmniej mocznika, potasu, wapnia i fosforanów. W M. natomiast głównymi składnikami są chlorek sodu i mocznik. Wraz z M. wydalane są z organizmu końcowe produkty przemiany materii (np. mocznik, kwas moczowy, kreatynina) oraz nadmiar substancji spożywanych niemogących wejść w przeładowane szlaki metaboliczne. Mechanizmy wydalnicze działają w taki sposób, że nie dochodzi do wydalania substancji cennych dla ustroju np. glukozy, aminokwasów czy białek. Jednocześnie nerki mają zdolność do usuwania z organizmu wody i składników płynów ustrojowych, dokładnie w takich ilościach, aby skład i objętość tych płynów pozostały zawsze bliskie wartościom optymalnym. Mechanizmy wydalania nadmiaru kwasów i oszczędzania zasad wspólnie z mechanizmem płucnym zapewniają precyzyjną regulację stężenia jonów wodorowych w płynach ustrojowych (kwasowość). Ustanie czynności nerek i tym samym wytwarzania M. (niewydolność nerek) prowadzi nieuchronnie do ciężkich zaburzeń środowiska wewnętrznego ustroju i śmierci. Badanie M. jest bardzo ważne diagnostycznie w bardzo wielu chorobach, gdyż pojawienie się pewnych substancji w nadmiarze świadczyć może o zaburzeniach ich metabolizmu (np. cukromocz, białkomocz, zawartość metabolitów bilirubiny w żółtaczce itp.). Wykrywa się też elementy upostaciowane przechodzące do moczu np. krwinki, nabłonki, bakterie. Jest też nieinwazyjnym testem pozwalającym wykryć wiele substancji (leki, trucizny, środki odurzające czy dopingujące), które zostały wprowadzone do organizmu.





Zobacz również, zioła MOCZ:




Strona niezależnego Dystrybutora nie jest własnością firmy Akuna Polska Sp. z o.o., która nie
ponosi odpowiedzialności za informacje na niej podane.