A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

---

MAKROGLOBULINEMIA WALDENSTROMA

MAKROGLOBULINEMIA WALDENSTROMA
choroba Waldenstroma; choroba o nieznanej przyczynie, wywołana nieprawidłową funkcją plazmocytów produkujących i wydzielających immunoglobulinę M (IgM). Nieprawidłowa (o dużym ciężarze cząsteczkowym) globulina może być przeciwciałem skierowanym przeciwko własnym antygenom organizmu. U około 10% chorych brak jest uchwytnych objawów klinicznych. U wielu jednak, występują objawy zespołu zwiększonej lepkości krwi (makroglobulina ma zdolność do żelifikacji): szybkie męczenie się, krwawienia ze skóry i błon śluzowych, zaburzenia widzenia, bóle głowy i inne objawy neurologiczne. Może pojawić się nadwrażliwość na zimno z objawem Raynauda i nawracające zakażenia bakteryjne. U 5% chorych występuje skrobiawica. Rozpoznanie ustala się na podstawie obrazu klinicznego i nieprawidłowego obrazu białek surowicy w badaniu elektroforetycznym, niedokrwistości i bardzo wysokiego OB. Występować mogą różne zaburzenia krzepnięcia i czynności płytek krwi. W leczeniu stosuje się plazmaterezę (usuwa nadmiar IgM, likwidując zaburzenia krzepnięcia i zaburzenia neurologiczne). Stosuje się też wieloskładnikową farmakoterapię. Rokowanie jest poważne.