KRWOTOK

gwałtowne krwawienie; zaburzenie w krążeniu, polegające na wyjściu krwi z łożyska sercowo-naczyniowego w pełnym jej składzie. Krwotok może być pochodzenia tętniczego, żylnego, może być z samego serca lub tzw. mieszany, różnego pochodzenia. Czysty krwotok tętniczy można rozpoznać po jasno-czerwonym zabarwieniu krwi, gwałtowności krwawienia i wyraźnemu tętnieniu strumienia, z naczyń żylnych krew wypływa stałym strumieniem, jest ciemnoczerwona. Krwotoki mogą być ostre - szybka utrata krwi w krótkim czasie prowadząca do wstrząsu krwotocznego, zwanego także hypowolemicznym (szybka utrata 30% krwi krążącej) lub mają charakter przewlekły - np. w nowotworach przewodu pokarmowego, co manifestuje się głównie znaczną niedokrwistością. Krwotok powstaje w następstwie przerwania ściany naczynia - przez pęknięcie zdrowego naczynia, w wyniku urazu lub chorobowo zmienionego - pęknięcie tętniaka, żylaków. Jest również wynikiem stopniowego niszczenia ściany naczynia przez toczący się długo proces chorobowy np. gruźlicę, wrzód żołądka lub dwunastnicy, nowotwór. Krwotoki dzielimy na zewnętrzne i wewnętrzne. Krwotok zewnętrzny tzw. bezpośredni jest skutkiem głębokiego zranienia powłok, z uszkodzeniem naczyń, zewnętrzny pośredni natomiast wtedy, gdy krew wydostaje się na zewnątrz drogą kanałów naturalnych np. z dróg rodnych, z odbytu, z jamy ustnej. Wyciek krwi do zamkniętych jam ciała np. jamy opłucnowej, otrzewnowej lub do tkanek np. do mózgu określa się jako tzw. krwotok wewnętrzny. Leczenie krwotoku polega na leczeniu wstrząsu, głównie przetaczaniem krwi i preparatów krwiozastępczych oraz leczeniu przyczynowym tj. zatrzymaniem źródła krwawienia. Krwotok podpajęczynówkowy - wylew krwi do przestrzeni podpajęczynówkowej mózgu, na skutek urazu lub pęknięcia chorobowo zmienionego naczynia. Objawy: silny ból głowy sztywność karku i inne objawy oponowe. Rozpoznanie ustala się na podstawie objawów klinicznych, a przede wszystkim badania KT głowy. Nakłucie lędźwiowe dla ustalenia obecności krwi w płynie mózgowo - rdzeniowym, nie jest obecnie rutynowo stosowane. Leczenie: specjalistyczne neurologiczne, czasami konieczny jest zabieg operacyjny. Krwotok śródrdzeniowy wylew krwi do rdzenia kręgowego spowodowany urazem lub w przebiegu miażdżycy, skazy krwotocznej, niedokrwistości złośliwej. Objawy kliniczne zależą od rozległości wylewu i jego umiejscowienia.
KRYPTOKOKOZA - toruloza; choroba wywołana przez grzyb - Cryptococcus neoformans, drożdżak znajdujący się w ziemi i odchodach ptasich. Nie udowodniono zakażenia człowieka od człowieka. Do zakażenia dochodzi najczęściej u osób z obniżoną odpornością (np. w AIDS, i u pacjentów HIV seropozytywnych). Czynnikiem ryzyka jest też stosowanie leków immunosupresyjnych. Rozpoznanie opiera się na wykryciu grzybów w wydzielinie z oskrzeli, w płynie mózgowo - rdzeniowym, rozmazach i posiewach krwi i moczu. Badania laboratoryjne opierają się na stwierdzeniu antygenów w surowicy krwi w płynie mózgowo - rdzeniowym. Jest to bardzo czuła metoda diagnostyczna. Rozwój choroby prowadzi najczęściej do kryptokokowego zapalenie opon mózgowo - rdzeniowych. Początek choroby jest podstępny, z bólami głowy, stanami gorączkowymi, w późniejszym okresie drgawkami i zaburzeniami świadomości. Procesem chorobowym objęte są często płuca. Objawy chorobowe są niecharakterystyczne, występuje kaszel, stany podgorączkowe, krwioplucie. U chorych z obniżoną odpornością dochodzi niekiedy do rozsiewu choroby. W obrazie radiologicznym płuc obserwuje się zmiany zapalne, guzki, z cechami rozpadu i wysięk w jamie opłucnej. Na skórze całego ciała mogą pojawiać się niebolesne guzki, zaczerwienienia, owrzodzenia. Choroba może zajmować serce, kości, nerki, prostatę, węzły chłonne.

Zobacz również, zioła KRWOTOK:

Login:
Hasło: