HORMONALNA TERAPIA ZASTĘPCZA

A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z


HORMONALNA TERAPIA ZASTĘPCZA

leczenie zmian wywoływanych w organizmie
kobiet niedoborem hormonów płciowych (es­trogeny, progesteron). Niedobór ten wywołany jest fizjologicznym procesem starzenia się or­ganizmu (menopauza naturalna) lub powstaje na skutek zniszczenia lub usunięcia gruczołów płciowych (jajników) najczęściej podczas ope­racji (owariektomia) np. w chorobie nowotwo­rowej. Ma za zadanie łagodzić lub całkowicie znosić dolegliwości naczynioruchowe, charakte­ryzujące się podwyższeniem temperatury skóry, poszerzeniem naczyń obwodowych, przejścio­wym przyspieszeniem akcji serca ustępują. Nie przynosi korzyści kobietom w wieku pomenopauzalnym cierpiących na choroby serca, a poprawia jakość ich życia tylko wtedy, gdy w momencie rozpoczęcia terapii występowały u nich objawy charakterystyczne dla menopauzy (np. depresje, uderzenia gorąca). Zmniejsza ryzyko wystąpienia chorób układu krążenia na­wet o 25-50%. Pozytywny wpływ estrogenów na układ krążenia polega przede wszystkim na wywoływaniu korzystnych zmian w stężeniu lipoprotein, cholesterolu (podwyższają poziom cholesterolu HDL, a obniżają cholesterol LDL o ok. 10%), fibrynogenu i ochronnym (przeciwmiażdżycowym) działaniu na ściany naczyń krwionośnych. Podawanie HTZ hamuje proce­sy wiotczenia i starzenia się skóry poprzez po­zytywny wpływ estrogenów na metabolizm kolagenu, zmniejszają także nasilenie zmian za­nikowych w obrębie sromu (marskość sromu), pochwy (podrażnienie, świąd, upławy, dyspareunia), układzie moczowym (bolesne oddawa­nie moczu, częstomocz, nieotrzymanie moczu). Estrogeny podawane w HTZ wywierają pozy­tywny wpływ na samopoczucie, poprawia się zdolność koncentracji, pamięć, stabilizują się emocje. Wraz z odpowiednio dawkowaną wi­taminą D i wapniem w istotny sposób hamuje rozwój osteoporozy. Na początku stosowania HTZ mogą wystąpić nudności, bolesność pier­si, przyrost masy ciała, lecz indywidualne dobra­nie dawki leku pomaga usunąć te dolegliwości. U pewnej grupy pacjentek dochodzi do krwa­wienia z dróg rodnych. Mogą nasilić się objawy kamicy pęcherzyka żółciowego oraz wzrost mię­śniaków macicy. Dyskusyjna pozostaje sprawa zwiększonego ryzyka wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej w trakcie stosowania HTZ. Uznaje się, że jest ono nieznacznie podwyższo­ne. Najważniejszym problemem w trakcie stoso­wania HTZ jest rozwój nowotworów złośliwych estrogenozależnych. Stosowanie w HTZ progestagenów (progesteron) zostało w dużym stopniu zniesione ryzyko wystąpienia raka endometrium. Kontrowersyjnym pozostaje problem ryzyka wy­stąpienia raka piersi. Uważa się związek ten jest niejednoznaczny. Kwalifikacja przez lekarza gi­nekologa do HTZ jest indywidualną decyzją, w której ważne są nie tylko wskazania i prze­ciwwskazania medyczne, ale także osobiste pre­ferencje i potrzeby pacjentki. Leczenie zawsze wymaga częstych badań ginekologicznych. HTZ stosuje się w postaci wygodnych tabletek doust­nych, które wymagają jednak zdyscyplinowania z uwagi na możliwość wystąpienia nieplanowa­nych krwawień w przypadku nieregularnego przyjmowania. Plastry hormonalne oparte na tej samej zasadzie, co plastry antykoncepcyjne; nasączone są wchłanianymi przez skórę hormo­nami (najczęściej estradiolem będącym jednym z najbardziej czynnych estrogenów - hormon ten jest taki sam jak naturalny, wytwarzany przez jajniki) zapewniają ich stały poziom we krwi, dodatkowo ze względu na pominięcie efektu pierwszego przejścia przez wątrobę zalecane są przy występowaniu pewnych schorzeń jak np.: kamica pęcherzyka żółciowego, żylaki kończyn dolnych, po operacji usunięcia jajników (najczę­ściej z przyczyn nowotworowych). Przykleja się je raz na kilka dni (tygodni), mogą jednak po­drażniać skórę. W porównaniu z leczeniem za
pomocą tabletek poziom hormonów dostarcza­nych przez plaster jest bardziej stabilny, podob­ny do okresu przed menopauzą. Jeżeli bowiem kobieta przyjmuje pigułki z hormonami, ich po­ziom ulega pewnym wahaniom - jest większy w chwili podania tabletki, a po jakimś czasie spa­da, aby znów wzrosnąć w momencie podania następnej dawki. Takie różnice w ilości hormo­nów mogą być niekiedy nieprzyjemnie odczuwa­ne przez pacjentkę. Poza tym plastry umożliwiają przyjmowanie mniejszych dawek hormonów niż w przypadku tabletek doustnych. Preparaty do-pochwowe stosuje się przy szczególnym nasileniu dolegliwości w obrębie pochwy. Implanty pod­skórne są wygodne w stosowaniu (raz na wiele miesięcy), ale w razie nietolerancji czy powikłań są trudne do usunięcia. Iniekcje stosuje się prak­tycznie tylko w warunkach szpitalnych dla uzy­skania jednorazowego efektu.





Strona niezależnego Dystrybutora nie jest własnością firmy Akuna Polska Sp. z o.o., która nie
ponosi odpowiedzialności za informacje na niej podane.