A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

---

HOMOSEKSUALIZM

orientacja płciowa pro­wadząca do zachowań seksualnych wobec osobników własnej płci. Przejściowe zachowa­nia H. są typowe dla okresu dojrzewania i wie­ku młodzieńczego (występują u V3 chłopców). Zdecydowana większość takich osób staję się heteroseksualna. Około 10% mężczyzn wyka­zuje przez całe życie preferencje H. 2/3 osób ze
skłonnościami H. jest zdolna do stosunków hete­roseksualnych, a nawet czerpie z nich przyjem­ność (biseksualizm). Preferencyjny (wyłączny) H. należy odróżnić od H. sytuacyjnego (fakultatyw­nego). Zachowania takie obserwuje się wśród kobiet (miłość lesbijska lub od imienia gr. poetki -safizm) i mężczyzn przebywających długo tylko z przedstawicielami własnej płci (np. marynarze, więźniowie). Po zmianie środowiska wracają do uprzedniej aktywności heteroseksualnej. Przy­czyny H. nie są znane. Ważną rolę zdaje się hor­monalne zaprogramowanie mózgu w okresie płodowym. Około 25% H. mężczyzn jest zdol­nych do długotrwałych związków partnerskich, pozostali bardzo często wdają się w przypadko­we, powierzchowne związki z przypadkowymi osobami. Jest to powodem zwiększonego ryzyka zarażenia chorobami roznoszonymi drogą płcio­wą, szczególnie AIDS. Około 5% homoseksu­alnych mężczyzn (w potocznym nazewnictwie - gej z ang. gay) przybiera postawę zniewieściałą. Dla środowisk H. charakterystyczny jest kult młodości i atrakcyjności fizycznej z czym wiąże się częste u osób starszych poczucie izolacji i od­rzucenia przez swoje środowisko. Kobiety homo­seksualne (lesbijki) częściej tworzą stałe związki i znacznie rzadziej niż mężczyźni angażują się w przypadkowe kontakty. Przyczyną może być predyspozycja psychiczna jak też większa tole­rancja społeczna dla związków kobiet (lesbijskich). Leczenie H. (psychoterapia z technikami behawioralnymi) jest niewskazane i nieefektyw­ne. Stosuje się jedynie u osób, które same do­magają się pomocy i najczęściej ukierunkowane jest na zaakceptowanie własnej seksualności (eliminacja wewnętrznej homofobii). Brak jest uznanych teorii wyjaśniających powstanie orien­tacji H. Jako że nie jest właściwa tylko dla ludzi, rozważano teorie ewolucyjne (doszukiwano się lepszych możliwości przekazania swoich genów np. teoria miłego faceta - kobiety wolą opiekuń­czych i delikatniejszych mężczyzn, nie tłumaczy jednak zjawiska H. u kobiet), dietyczne i stre­sowe (częściej dzieci matek, które przeżyły głód w ciąży; np. w końcu II Wojny Światowej w Ho­landii panował głód, wśród dzieci tych matek H. jest dwukrotnie częstszy niż w ogólnej populacji), jednakże najbardziej udokumentowany jest wpływ zaburzeń hormonalnych w okresie pło­dowym (podwyższenie u matki poziomu mę­skich hormonów płciowych powoduje zmiany w dojrzewaniu mózgu, a szczególnie jego czę­ści odpowiedzialnej za ukierunkowanie popędu seksualnego). Prawdopodobnie jednak zjawi­sko H. jest bardzo niejednolite i brak jest jednej, takiej samej przyczyny we wszystkich przypad­kach.