A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

---

HIPOGLIKEMIA

niedocukrzenie; obniżenie stężenia glukozy poniżej 2,5mmol/l. Stan ten jest najczęściej następstwem nadmiernej odpo­wiedzi insulinowej na podwyższenie stężenia glukozy we krwi (hipoglikemia reaktywna). Roz­różnia się kilka typów tych reakcji: hipoglike­mia reaktywna, samoistna o nieznanej etiologii, występuje w kilka godzin po spożyciu pokar­mów; hipoglikemia u osób z cukrzycą typu 2 -uwalnianie insuliny następuje z opóźnieniem i przewyższa potrzeby organizmu; hipoglikemia w okresie pooperacyjnym, po wycięciu żołądka wwynikuzbytszybkiego przechodzenia pokarmu przez górny odcinek przewodu pokarmowego z zaburzeniami wchłaniania i wzrostem wydzie­lania insuliny - zespół poresekcyjny (dumping syndrom); hipoglikemia w wyniku rozwijania się guzów hormonalnie czynnych - wyspiaków, hi­poglikemia w Ch. Addisona - w wyniku obni­żenia hormonów przeciwstawnych do insuliny. Objawami hipoglikemii są w pierwszym okre­sie: przyśpieszenie czynności serca, pobudze­nie układu współczulnego (bladość, wzmożona potliwość, uczucie głodu), pobudzenie rucho­we, dwojenie, splątanie. W późniejszym okre­sie występują: zaburzenia świadomości, stany maniakalne, śpiączka, drgawki toniczne związa­ne z zaburzeniami metabolicznymi w układzie nerwowym, chory może sprawiać wrażenie nie­trzeźwego. Długotrwałe stany głębokiej hipo­glikemii mogą spowodować śmierć. Objawy ustępują po podaniu glukozy. U noworodków i niemowląt objawy bywają niecharakterystyczne. Najważniejsze przyczyny to nadmiar insuliny (przedawkowanie, gruczolak trzustki), niedobo­ry enzymów podwyższających poziom gluko­zy, zaburzenia wchłaniania jelitowego, choroby wątroby i inne. Często występuje u wcześnia­ków lub noworodków z niską masą urodzeniową jako zjawisko przejściowe, w 1 -3 dobie życia. Przyczyną tego stanu są niedostateczne zapasu glikogenu wątrobowego i tłuszczu oraz niedoj­rzałość enzymatyczna, wzmożone zapotrzebo­wanie energetyczne.