HIPERALDOSTERONIZM

A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z


HIPERALDOSTERONIZM

nadmiar aldosteronu w organizmie. Może być zaburzeniem o charakterze pierwotnym, może też być ob­jawem chorób, w których kora nadnerczy wy­dziela nadmiar hormonu naśladując objawy hiperaldosteronizmu pierwotnego. Hiperaldosteronizm pierwotny (zespół Conna), charaktery­zuje się nadmiernym wydzielaniem aldosteronu (hormon kory nadnerczy), co spowodowane jest nadczynnością warstwy kłębkowatej kory nadnerczy. Wywołuje go najczęściej gruczolak (niezłośliwy nowotwór), czasami rak lub prze­rost warstwy kłębkowatej. Objawami zespołu są: nadmierne stężenie sodu w surowicy, pro­wadzące do nadciśnienia tętniczego oraz inne zaburzenia gospodarki elektrolitowej (obniżenie poziomu potasu i wapnia) i kwasowo-zasadowej z osłabieniem mięśniowym i ogólnym zmęcze­niem, drętwieniem kończyn, okresowymi pora­żeniami, nawet tężyczką, a także nadkwaśność żołądkowa, powodująca chorobę wrzodową. Charakterystycznym objawem jest wielomocz ze wzmożonym pragnieniem i bóle głowy. Le­czenie jest chirurgiczne, dając dobre wyniki w przypadku pojedynczych gruczolaków, niekie­dy jednak konieczne jest usunięcie obu nadner­czy i następnie dożywotnie leczenie hormonami kory nadnerczy. Należy pamiętać o wyrównaniu zaburzeń gospodarki elektrolitowej (sód, potas, wapń). Przyczyną hiperaldosteronizmu wtórne­go jest najczęściej nadciśnienie tętnicze oraz sta­ny obrzękowe (niewydolność krążenia, marskość wątroby, zespół nerczycowy). W niewydolności
krążenia wydzielanie aldosteronu może być pra­widłowe, ale zmniejszony przepływ krwi przez wątrobę i jego mniejsza biodegradacja powodo­wać może wzrost jego stężenia we krwi.





Strona niezależnego Dystrybutora nie jest własnością firmy Akuna Polska Sp. z o.o., która nie
ponosi odpowiedzialności za informacje na niej podane.