GÓRSKA CHOROBA

A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z


GÓRSKA CHOROBA

choroba wysokościowa; zespół zaburzeń spowodowanych zmniejszeniem ciśnienia tlenu we wdychanym powietrzu na dużych wysokościach nad poziomem morza. Nasilenie objawów może być od łagodnych do śmiertelnych. Występuje u osób wspinających się powyżej 2500 m n.p.m. w czasie krótszym niż 1 dzień. Osoby, u których wcześniej wystąpiły objawy choroby wysokościowej, są bardziej podatne na kolejne wystąpienie objawów. Im większa wysokość, tym dłużej trwa aklimatyzacja, Powyżej 5100m n.p.m. szybciej się pogarsza stan zdrowia. Nikt nie może żyć stale na takiej wysokości. Istnieje kilka postaci klinicznych choroby górskiej, które mogą wzajemnie się łączyć w różnym stopniu nasilenia. Ostra choroba górska - pierwsze objawy występują po około 4-6 godzinach od znalezienia się na wysokości, co najmniej 2500-3000 m n.p.m. Charakteryzuje się: bólami głowy, zawrotami głowy, zmęczeniem, dusznością, nudnościami i zaburzeniami snu. W przypadku narastania objawów występuje rozdrażnienie, znaczna męczliwość, duszność wysiłkowa, nudności i wymioty. Oddech staje się nieregularny lub w godzinach nocnych okresowy, z okresowymi bezdechami. Choroba nasilając się może przejść w obrzęk płuc i obrzęk mózgu. Obrzęk płuc - objawy występują 24-96 godzin po przekroczeniu wysokości 4500 m n.p.m. i szybkim wzniesieniu się powyżej 2500 m n.p.m. Gromadzący się w tkance śródmiąższowej płuc płyn, zwykle usuwany przez układ limfatyczny, gromadzi się w nadmiarze i rozwija się obrzęk płuc. Choroba objawia się znaczną dusznością wysiłkową i spoczynkową, suchym kaszlem, świstami, przyspieszeniem czynności serca i oddechu. Oddech jest chrapliwy, w nocy występuje oddychanie okresowe, dochodzi do odkrztuszania pienistej wydzieliny. W badaniu stwierdza się trzeszczenie nad płucami, chory jest splątany, senny. Objawy nasila nawet nie-wielka infekcja układu oddechowego. W obrazie radiologicznym widoczne są linie Kerleya i plamiste zacienienia odpowiadające obrzękowi, stan chorego się pogarsza. Obrzęk mózgu -jest najrzadziej występującym objawem. Uważa się, że niewielkiego stopnia obrzęk mózgu występuje we wszystkich postaciach choroby wysokościowej. Narastanie objawów jest szybkie i może prowadzić do trwałych uszkodzeń mózgu i zgonu. Objawy to narastający ból głowy, nie ustępujący po lekach przeciwbólowych, brak koordynacji ruchów, splątanie, dziwne zachowanie, utrata przytomności. Towarzyszą im nudności i wymioty. Przewlekła choroba górska (choroba Monge'a) - występuje u osób długo mieszkających na dużych wysokościach. Zapobieganie chorobie górskiej polega na powolnym przemieszczaniu się na większe wysokości nad poziomem morza. Ważne jest podawanie dużych ilości płynów.






Zobacz również, zioła GÓRSKA CHOROBA:




Strona niezależnego Dystrybutora nie jest własnością firmy Akuna Polska Sp. z o.o., która nie
ponosi odpowiedzialności za informacje na niej podane.