Biegunka

A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z


Biegunka

to częsty problem, dla chorego bardzo przykry i uciążliwy. Biegunka może być też niebezpieczna, zwłaszcza dla osób starszych i niemowląt. W krajach Trzeciego Świata biegunka jest główną przyczyną śmierci niemowląt, zabijając ponad 1,5 miliona dzieci rocznie.
Kiedy mówi się o biegunce?

Biegunką określa się oddawanie płynnego, półpłynnego lub papkowatego (nieuformowanego) stolca z częstością większą niż 3 razy na dobę. Biegunkę rozpoznaje się również wówczas, gdy chory odda przynajmniej jeden luźny stolec zawierający krew, śluz lub ropę. Biegunce towarzyszyć mogą bóle brzucha, osłabienie, nudności i wymioty, może wystąpić gorączka i odwodnienie.
Przyczyny biegunki.

Istnieje wiele przyczyn występowania biegunki, z których najczęstsze to infekcje przewodu pokarmowego na tle zakażeń wirusowych (rotawirusy, adenowirusy, wirus Norwalk, astrowirusy) i bakteryjnych (Salmonella, Campylobacter jejuni, Escherichia coli) oraz związanych z działaniem endotoksyn bakteryjnych (np. Staphylococcus aureus), rzadziej pierwotniakowych (Giardia lamblia).

Inne przyczyny biegunek to:

* czynniki chemiczne (np. niektóre leki, zatrucia grzybami, zatrucie rtęcią, arsenem),
* czynniki fizyczne (np. zbyt zimny lub gorący posiłek, napój),
* czynniki psychiczne i emocjonalne (strach, stres, zespół jelita drażliwego),
* czynniki alergiczne (uczuleniowe – np. uczulenie na produkty spożywcze),
* hormonalne (np. nadczynność tarczycy),
* zapalne niezakaźne choroby jelit: wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna,
* upośledzenie trawienia, wchłaniania i wydzielania soków trawiennych przez przewód pokarmowy (np. przewlekłe zapalenie trzustki),
* po niektórych zabiegach chirurgicznych na przewodzie pokarmowym.

Rodzaje biegunek.

W zależności od rodzaju zaburzeń czynności jelit i objawów, biegunki można podzielić na kilka grup.

* Biegunka osmotyczna. Ten rodzaj biegunki może być spowodowany m.in. działaniem niektórych leków (np. środków przeczyszczających), alergią glutenową, niedoborem laktazy (enzym trawiący laktozę – dwucukier znajdujący się w mleku). Cechą tej biegunki jest ustąpienie objawów po zastosowaniu głodówki.
* Biegunka wydzielnicza. Tak określa się biegunkę wówczas, gdy z komórek tworzących ścianę jelita do jego światła dostaje się zwiększona ilość płynów (woda, elektrolity). Jest to wodnista, objętościowo duża biegunka bez domieszki krwi i śluzu. Najczęściej powodowana przez gronkowce, E. coli, także po środkach przeczyszczających. Nie ustępuje po głodówce.
* Biegunka wysiękowa. Pojawia się, gdy do światła jelita oprócz wody dostaje się krew, białko i śluz. Występuje w przebiegu np. wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i niektórych nowotworów. Powodują ją także zakażenia, takie jak Shigella, Salmonella oraz pełzaki.
* Biegunka po antybiotykoterapii. Biegunka może być wywołana zażywaniem niektórych antybiotyków i zachwianiem równowagi naturalnej flory bakteryjnej jelit. Po antybiotykoterapii, która niszczy nie tylko wrogie bakterie, ale również te pożyteczne dla przywrócenia prawidłowej flory bakteryjnej jelit stosuje się probiotyki – preparaty zawierające „przyjazne” bakterie.

W zależności od czasu trwania biegunki wyróżnia się biegunkę ostrą i przewlekłą. Biegunka ostra to stan chorobowy trwający do 10 dni, natomiast utrzymywanie się objawów chorobowych ponad 10 dni nosi nazwę biegunki przewlekłej. Najczęstszymi przyczynami biegunek ostrych są zakażenia wirusowe i bakteryjne.




Zobacz również, zioła Biegunka:




Strona niezależnego Dystrybutora nie jest własnością firmy Akuna Polska Sp. z o.o., która nie
ponosi odpowiedzialności za informacje na niej podane.