A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

---

Bulimia

Bulimia jest zaburzeniem odżywiania, charakteryzującym się wręcz śmiertelnym strachem przed utyciem, przypisywanym obsesji chudości. Osoby chore na bulimię nie są w stanie opanować napadów przejadania się, po których następuje zmuszanie się do wymiotów lub przyjmowanie środków przeczyszczających. Stan ten, który często jest poprzedzony anoreksją (choć nie zawsze), dotyka głównie nastolatki i kobiety między 15. a 30. rokiem życia. Bulimia nie jest łatwa do wykrycia, gdyż chore często ukrywają swoje problemy, a masa ich ciała pozostaje zwykle w normie.

Objawy
* Obsesyjny lęk przed nadwagą.
* W niektórych przypadkach zbyt mała masa ciała.
* Napady objadania się, po których następują prowokowane wymioty lub przyjmowanie środków przeczyszczających. Cykle objadania się i wymiotowania powtarzają się co kilka tygodni lub - w ciężkich przypadkach - raz do kilku razy dziennie.
* Nadmierne odchudzanie się.
* Przymus ćwiczeń fizycznych.
* Nieracjonalne zachowanie lub depresja (z tendencjami samobójczymi w ciężkich przypadkach).
* Przewlekły ból lub pieczenie w gardle spowodowane działaniem kwasu żołądkowego, znajdującego się w wymiocinach.
* Suchość warg, języka i skóry oraz obrzęk gruczołów ślinowych w wyniku odwodnienia.
* Przewlekła biegunka lub zaparcie.
* Nieregularne miesiączki.
* Odwodnienie i niedobory składników pokarmowych, zwłaszcza niedobór potasu. Pojawiają się kurcze mięśni, zaburzenia rytmu serca, osłabienie.

Przyczyny
* Nie są w pełni poznane, ale na ogół przypisuje się je następującym czynnikom:
* Nadmierna obawa przed utyciem (obsesja chudości). Ocenia się, że 50% anorektyków zapada na bulimię.
* Nacisk kulturowy i presja otoczenia na zachowanie szczupłej sylwetki.
* Zaburzenia psychiczne (np. przytłaczający strach lub poczucie winy, depresja).
* Czynniki dziedziczne (zaburzenia odżywiania występujące w rodzinie).