BARIERA

A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z


BARIERA

BARIERA-czynniki mechaniczne i czynnościowe chroniące organizm lub jego poszczególne elementy przed wnikaniem niekorzystnych substancji lub drobnoustrojów, działaniem fizycznym warunków środowiskowych (np. skóra) oraz regulujące ilość przenikających związków pomiędzy dwiema sąsiadującymi i powiązanymi metabolicznie środowiskami wewnętrznymi (np. krew-płyn mózgowo-rdzeniowy). Bariera immunologiczna określa rodzaj odporności broniący organizm przed przeszczepem narządu. Jest terminem używanym w transplantologii. Bariera jelitowa jest utworzona przez nabłonek kosmków jelita i naczyń włosowatych. Reguluje ona na drodze mechanicznej, reakcji chemicznych i enzymatycznego, aktywnego transportu rodzaji ilość wchłanianych substancji pokarmowych (np. uszkodzenie bariery i nieograniczone wchłanianie żelaza prowadzi do choroby hemochromatozy). Bariera krew-jądro jest układem błon i komórek kanalika nasiennego i naczynia krwionośnego oddzielającym nabłonek nasieniotwórczy od krwi. Bariera krew-mózg jest utworzona przez śródbłonek naczyń włośniczkowych w obrębie mózgu i astrocyty gleju mózgowego. Ma ona za zadanie regulację przepływu substancji z krwioobiegu do mózgu i tym samym utrzymuje stałe warunki chemiczne korzystne dla funkcjonowania układu nerwowego. Wypustki astrocytów szczelnie otaczając naczynia włosowate tworzą jakby dodatkową warstwę, która muszą pokonać związki chemiczne krążące we krwi. Szereg związków pokonuje ją szybko (woda, tlen, dwutlenek węgla, glukoza). Większość jonów przechodzi przez barierę mózgową znacznie wolniej, a niektóre związki, jak np. aminy katecholowe (adrenalina, noradrenalina) przenikają w minimalnym procencie. Bariera łożyskowa jest właściwością łożyska umożliwiającą zatrzymywanie lub ograniczanie przechodzenia niektórych substancji między krwią matki i płodu. Utworzona jest z sąsiadujących ze sobą splotów naczyniowych płodowych i matczynych stanowiących barierę mechaniczną oraz powiązanych z nimi mechanizmów transportu enzymatycznego. Bariera krew-płyn mózgowo-rdzeniowy reguluje wymianę substancji pomiędzy płynem mózgowo-rdzeniowym, a krwią zawartą w splotach naczyniówkowych i obecnym tam płynem śród miąższowym. Umożliwia utrzymanie stałego, całkowicie odmienne-go składu obydwóch płynów ustrojowych. Utworzona jest przez komórki nabłonkowe splotów naczyniówkowych. Bariera pęcherzykowo-włośniczkowa to przestrzeń pomiędzy światłem naczynia włosowatego płuc, a wnętrzem pęcherzyka płucnego. Składa się ona z następujących warstw: śródbłonka naczynia włosowatego i jego błony podstawnej, przestrzeni pośredniej, błony podstawnej nabłonka i nabłonka pęcherzyka płucnego oraz cienkiej warstwy czynnika powierzchniowego pęcherzyków (surfaktant). Zapewnia ona prawidłowy przebieg wymiany gazowej pomiędzy pęcherzykami a krwią, zapobiegając do pewnego stopnia przenikaniu niepożądanych substancji z płuc do krwioobiegu. Grubość tej bariery wynosi kilka dziesiątych u.m. Bariera żołądka charakteryzuje się względną nieprzepuszczalnością błony śluzowej dla jonów wodoru i sodu. Dzięki niej w warunkach prawidłowych jony wodorowe znajdujące się w świetle żołądka nie przenikają w głąb błony śluzowej, a jony sodowe, zawarte w płynie międzykomórkowym nie przechodzą do wnętrza żołądka. Wiele czynników (np. alkohol, stres, bakteria Helicobacter pylori, leki sterydowe, niesterydowe leki przeciwzapalne jak aspiryna) może tę barierę uszkodzić, otwierając drogę do niekontrolowanego przenikania jonów, uszkodzenia błony śluzowej pod postacią nadżerek lub nawet owrzodzeń.





Strona niezależnego Dystrybutora nie jest własnością firmy Akuna Polska Sp. z o.o., która nie
ponosi odpowiedzialności za informacje na niej podane.