APRAKSJA

A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z


APRAKSJA

niezdolność do wykonywania celowych, wyuczonych czynności ruchowych, niezależnie od możliwości fizycznych i chęci ich wykonania. Apraksja zdarza się w wyniku chorób metabolicznych i zapalnych mózgu o charakterze rozlanym, szczególnie gdy dotyczą one płatów czołowych. Pacjent nie może spełnić polecenia dotyczącego ruchu, chociaż je rozumie i może wykonać poszczególne jego elementy składowe. Uszkodzenie dotyczy prawdopodobnie dróg nerwowych, które przechowują pamięć wyuczonych wzorców ruchowych, tak więc pacjent nie może wywodu umiera 4,6 miliona ludzi. Zapadalność na U. w Polsce kształtuje się na średnim poziomie europejskim (ok. 170/100000 ludności/rok), natomiast umieralność należy do jednej z najwyższych (80/100000 ludności/rok) i nie wykazuje tendencji spadkowej. Mimo, że w ostatnich dziesięcioleciach dzięki intensywnemu leczeniu chorych ze świeżym U. w oddziałach udarowych (jest ich w Polsce bardzo mało) uzyskano znaczne zmniejszenie wczesnej śmiertelności, zasadniczą rolę w obniżeniu umieralności uzyskano dzięki efektywnej profilaktyce. Modyfikacja czynników ryzyka choroby nie tylko wpływa na obniżenie zapadalności, ale również ma zasadniczy wpływ na przebieg choroby. Czynnikami ryzyka modyfikowalnymi (na które możemy wpływać najlepiej redukując) udaru są: nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, zaburzenia lipidowe - hipercholesterolemia, migotanie przedsionków, choroba niedokrwienna serca, palenie papierosów, niska aktywność fizyczna, nadużywanie alkoholu, otyłość i nawyki dietetyczne. Do czynników, na które wpływu nie mamy należą: starszy wiek, płeć męska, występowanie choroby w rodzinie, rasa czarna. Wymienione choroby mogą spowodować niedokrwienie mózgu lub krwotok do mózgu z następczym uszkodzeniem komórek mózgowych. Na tej podstawie wyróżnia się: udar niedokrwienny i krwotoczny. Udar niedokrwienny jest spowodowany gwałtownym zatrzymaniem dopływu krwi do mózgu (może być wynikiem niedrożności tętnicy zaopatrującej i w konsekwencji niewystarczającym przepływem krwi przez dany obszar mózgu). Do zamknięcia tętnicy może doprowadzić zakrzep powstały w miejscu niedrożności lub materiał zatorowy, który przemieścił się do naczynia mózgowego z innych naczyń organizmu, zwykle tętnic (niektóre choroby serca - zator kardliogenny, na przykład wady zastawek, ostry zawał serca, zaburzenia rytmu serca; zmiany miażdżycowe w innych tętnicach, ulegające fragmentacji i przemieszczeniu do tętnic mózgowych - zator wewnątrz tętniczy), niekiedy też z żył kończyn dolnych lub miednicy małej - zator paradoksalny. Do udaru niedokrwiennego może także doprowadzić gwałtowny uogólniony spadek przepływu krwi przez naczynia (przy spadku ciśnienia krwi lub nasilonych zaburzeniach rytmu serca), który w połączeniu ze zwężeniem tętnic mózgowych powoduje niedostateczne zaopatrzenie mózgu w tym rejonie, a także choć rzadko: zaburzenia krzepnięcia, choroby krwi, zmiany zapalne naczyń, uszkodzenie ściany tętnic (rozwarstwienie) pourazowe lub samoistne i zakrzep zatok żylnych mózgu i żył mózgowych. Ze względu na przebieg kliniczny niedokrwienia mózgu (czas trwania objawów) wyróżniono: przejściowy atak niedokrwienny (TIA - ang. transient ischemic attack) - objawy ogniskowych lub uogólnionych zaburzeń czynności mózgu trwające poniżej 24 godzin, U. niedokrwienny z objawami odwracalnymi (RIND - ang. reversible ischemic neurological deficit) - objawy zaburzeń czynności mózgu trwające powyżej 24 godzin, wycofujące się przed upływem 21 dni, dokonany udar niedokrwienny z objawami trwałego zaburzenia funkcji mózgu oraz udar postępujący, w którym stopniowo nara-stają objawy zaburzeń funkcji mózgu spowodowane przyczynami naczyniowymi. Udar krwotoczny mózgu, czyli krwotok mózgowy jest spowodowany przedostaniem się krwi poza naczynie mózgowe, co w konsekwencji doprowadza do niszczenia tkanki przez wynaczynioną krew. Najczęściej dochodzi do niego wskutek pęknięcia drobnych tętnic mózgowych w przebiegu nadciśnienia tętniczego. Inną przyczyną mogą być nieprawidłowości naczyń (tak zwane malformacje naczyniowe, naczyniaki). Krwotok podpajęczynówkowy (podpajęczy) jest krwawieniem do przestrzeni płynowych otaczających mózg. Najczęściej jest spowodowany pęknięciem tętniaka, czyli nieprawidłowego poszerzenia dużych tętnic przebiegających na podstawie i powierzchni mózgu. W zależności od umiejscowienia tętniaka może z nim współistnieć krwotok mózgowy.




Strona niezależnego Dystrybutora nie jest własnością firmy Akuna Polska Sp. z o.o., która nie
ponosi odpowiedzialności za informacje na niej podane.