APETYT

A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z


APETYT

łaknienie; chęć spożycia pokarmu uwarunkowana bodźcami zewnętrznymi oraz doświadczeniem a także uczucie przyjemności łączące się z jedzeniem. A. w stosunku do różnych pokarmów jest niejednolity, a przy tym zmienny, co wydaje się być zasadniczym czynnikiem warunkującym właściwy,odpowiadający potrzebom organizmu, do-bór substancji pokarmowych. Uczucie głodu i łaknienia są zależne w warunkach prawidłowych od objętości, częstości pobierania i rodzaju pokarmu, ale kształtują się ostatecznie w odpowiednich ośrodkach centralnego układu nerwowego. Brak łaknienia - zwykle łączy się z uczuciem sytości. Występuje w przewlekłych chorobach infekcyjnych, prawie stale towarzyszy przewlekłej mocznicy (niewydolność nerek), zaawansowanej niewydolności wątroby (marskość), niedoczynności nadnerczy i tarczycy oraz nadczynności przytarczyc. Brak apetytu obserwujemy także w przewlekłym alkoholizmie i niedoborze tiaminy. Brak łaknienia jest charakterystyczny dla raka żołądka, często występuje też w zanikowym nieżycie żołądka. Odrębną jednostkę stanowi anoreksja (anorexia nervosa - jadlowstręt, jadlowstręt psychiczny). Jest to choroba o podłożu psychicznym i z reguły towarzyszy stanom depresyjnym. Objawia się silną obawą przed utyciem prowadzącą do unikania jedzenia. Osoby chore postrzegają siebie jako dużo grubsze i brzydsze niż są w rzeczywistości, nierzadko czują wstręt do swojego ciała i mają zaniżone poczucie własnej wartości. Często też stwierdzają, że są syte, zanim zaczną jeść. Jednym z kryteriów rozpoznawczych anoreksji jest spadek należnej masy ciała o ponad 15%. Anoreksja może przebiegać przewlekle z okresami remisji i nawrotami oraz jako jeden rzut choroby. Zdarza się, że po kilkumiesięcznym ograniczaniu jedzenia dochodzi do 40% utraty wagi, a w skrajnych przypadkach nawet do 60% należnej masy ciała. Stosowane metody prowadzą do poważnych zakłóceń biochemicznych oraz zaburzeń czynności wielu narządów i układów. Niektóre z nich mogą być groźne dla życia. Współczynnik umieralności wynosi 4-22%. Najczęstszymi przyczynami śmierci są somatyczne zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, infekcje oraz samobójstwa. Powikłania somatyczne ustępują w trakcie leczenia lub po osiągnięciu prawidłowej masy ciała. Od braku apetytu należy odróżnić lęk przed jedzeniem, powodowany przez dolegliwości towarzyszące lub następujące po jedzeniu. Nadmierne łaknienie może występować u ludzi przy uszkodzeniu płatów czołowych. Często jest jedynie zaburzeniem czysto czynnościowym (bez położa chorobowego), będącego wynikiem frustracji. Zwiększony A. obserwujemy u chorych z cukrzycą, tasiemczycą, niektórych postaciach zaburzeń wchłaniania jelitowego, nadczynności tarczycy i ciąży. Brak uczucia sytości jest zaburzeniem występującym w chorobach psychicznych, niektórych guzach mózgu i kile centralnego układu nerwowego. Mimo że A. nie jest wzmożony, brak uczucia sytości prowadzi do spożywania nadmiernej ilości pokarmów. Łaknienie opaczne ujawnia się w ciąży chęcią spożywania niecodziennych posiłków. Stanowi ono jeden z objawów psychozy lub nerwicy o różnym stopniu nasilenia. Może być zwrócone w stronę pokarmów nie będących fizjologicznym pokarmem. Chorzy jedzą kredę, ziemię, włosy lub trawy. Od zaburzeń związanych z objadaniem się należy odróżnić bulimię (bulimia nervosa - żarłoczność psychiczna, wilczy głód, wilczy apetyt), która jest chorobą psychosomatyczną, polegającą na zaspakajaniu lęku lub innych emocji objadaniem się. Zaburzenia związane z objadaniem się mają charakter okresowych napadów żarłoczności, którym towarzyszy utrata kontroli nad ilością spożywanych pokarmów. Bulimię można podzielić na dwa typy: typ przeczyszczający czyli taki, w którym po napadzie żarłoczności następuje prowokowanie wymiotów i używanie środków przeczyszczających; typ nieprzeczyszczający, w którym zamiast przeczyszczania i wymuszania wymiotów, chorzy stosują ścisłą dietę (głodówkę), lub uprawiają intensywne ćwiczenia fizyczne (tzw. bulimia sportowa). Nazwa bulimia pochodzi od bulimis, co dosłownie oznacza byczy głód (limos - głód; bous - byk), jako pierwszy użył jej Galen w II w n.e.





Zobacz również, zioła APETYT:




Strona niezależnego Dystrybutora nie jest własnością firmy Akuna Polska Sp. z o.o., która nie
ponosi odpowiedzialności za informacje na niej podane.