ANTAGONIZM DZIAŁANIA LEKÓW

A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z


ANTAGONIZM DZIAŁANIA LEKÓW

duża liczba leków o istotnym znaczeniu współdziała w sposób selektywny z receptorami komórkowymi, lecz nie wywołuje charakterystycznej sekwencji wydarzeń, których efekt można zaobserwować (brak im tzw. aktywności wewnętrznej typowej dla agonistów danego receptora). Leki antagonistyczne można zaliczyć do antagonistów odwracalnych (łatwo odłączają się od receptorów) i nieodwracalnych (mniej - A. pseudoodwracalny lub bardziej trwale blokujących receptor). W przypadku wiązania się antagonisty w tym samym miejscu rozpoznawania na receptorze co agonista jest to A. kompetytywny, np. nalokson o strukturze podobnej do morfiny nie ma aktywności morfinopodobnej, podany przed lub po morfinie hamuje wywołane przez nią efekty (mechanizm stosowany przy leczeniu narkomanii lub przedawkowania morfiny stosowanej w celach medycznych). Antagonista niekompetytywny wiąże się z miejscem na receptorze, różnym od agonisty zapobiegając jednak jego aktywacji. Antagonista może również na drodze chemicznej inaktywować (neutralizować) agonistę lub ingerować w procesy komórkowe zaktywowane przez agonistę - antagonizm fizjologiczny środowisku innych np. naturalna flora bakteryjna jelita grubego człowieka uniemożliwia rozwój obcych szczepów bakteryjnych, a także nadmierny rozwój któregoś z obecnych, co doprowadzić by mogło do stanu chorobowego. A.WD. polega najczęściej na hamowaniu rozwoju jednych drobnoustrojów przez produkty metabolizmu innych np. Thiobacillus Thiooxidans, czerpiąc energię z utleniania zredukowanych związków siarki obniża pH środowiska do skrajnie kwaśnego (kwas solny) niszcząc nie tylko inne drobnoustroje, ale także inne formy życia. Bardziej wyspecjalizowaną formą A.W.D. jest wytwarzanie enzymów litycznych, które w sposób wybiórczy lub nie, niszczą znajdujące się w sąsiedztwie drobno-ustroje. Działanie to może być mniej lub bardziej swoiste (np. wytwarzanie przez grzyby antybiotyków). Obserwacja hamowania wzrostu hodowli gronkowca po jej zaatakowaniu przez pleśń doprowadziła do odkrycia penicyliny przez A. Fleminga w 1929 roku.




Strona niezależnego Dystrybutora nie jest własnością firmy Akuna Polska Sp. z o.o., która nie
ponosi odpowiedzialności za informacje na niej podane.