stan życia utajonego charakteryzujący się maksymalnym ograniczeniem czynności życiowych w niedogodnych warunkach środowiska. Po zmianie warunków na bardziej dogodne organizm może przejść w stan normalnej wegetacji. Np. nasiona, mchy, które popadają w anabiozę po wysuszeniu, a następnie w obecności wody odzyskują czynną żywotność.