A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

---

AGNOZJA

rzadko spotykane zaburzenie psychiczne, w którym chory jest niezdolny do rozpoznawania przedmiotów i zjawisk, spo­wodowane nieprawidłowym pojmowaniem i przetwarzaniem wrażeń odbieranych za po­średnictwem jakiegokolwiek ze zmysłów: wzroku, słuchu, dotyku. Agnozja jest obja­wem zaburzeń czynności kojarzeniowych kory mózgowej, co może być wywołane pro­cesami chorobowymi zachodzącymi w mó­zgu lub jego urazami. Agnozja wzrokowa - ślepota psychiczna; to upośledzenie w któ­rym chory przy zachowanej lub też nie po­garszającej się ostrości wzroku ma kłopoty

z rozpoznawaniem i rozumieniem znacze­nia widzianego przedmiotu a także jego loka­lizacji w przestrzeni. Ślepota psychiczna jest częstym objawem choroby Alzheimera. Anozognozja - w uszkodzeniach znacznej części niedominującego płata ciemieniowego (naj­częściej pourazowe) pacjent nie zdaje sobie sprawy z ciężkości i natury swojej choroby, a także lekceważy lub wręcz neguje niedo­wład obejmujący przeciwną część ciała. Może jej towarzyszyć ograniczenie świadomości oraz inne typy apraksji. Astereognozja - wi­dzenie dotykowe; to utrata zdolności do roz­poznawania dotykiem połową ciała przeciwną do strony, nawet nieznacznego uszkodzenia kory mózgu w okolicy zaśrodkowej (płaty cie­mieniowe) np. chory, mając zamknięte oczy nie potrafi rozpoznać przedmiotu trzymanego w lewej ręce w przypadku uszkodzenia oko­licy zaśrodkowej prawej komory mózgu. Autotop zaburzenie w schemacie własnego ciała dotyczące orientacji prawa-le-wa strona ciała. Chory ma trudności w różni­cowaniu w obrębie własnego ciała na prawą i lewą stronę.