221 osób aktywnych przez ostatnie 5 minut.
Dziś stronę odwiedziło 2884 osób.
ADAPTACJA
ADAPTACJA
zdolność organizmu do przystosowania się do zmieniającego środowiska; 2) proces powstawania modyfikacji przystosowawczych zwiększających szanse przeżycia i reprodukcji; 3) przystosowawcze zmiany narządów poddanych działaniu powtarzających się lub długotrwałych bodźców; 4) dostosowanie się do zwyczajów, norm i zasad panujących w określonej grupie społecznej. Adaptacja główki - przystosowanie się główki płodu do kanału rodnego w czasie porodu. Umożliwione jest to dzięki przesuwaniu się kości czaszki względem siebie w miejscach niezrośniętych szwów i częściowym odkształcaniu się kości czaszki, które nie są jeszcze całkowicie rozwinięte. W wyniku adaptacji główka płodu zmienia kształt z kulistego na walcowaty, co umożliwia jej przejście przez kanał rodny. Po porodzie czaszka odzyskuje prawidłowy kształt, choć czasem mogą pozostać jej trwałe odkształcenia. Adaptacja receptorów - zjawisko polegające na stopniowym obniża-niu się częstotliwości potencjałów czynnościowych w nerwie czuciowym, gdy na receptor działa bodziec o stałej sile przez dłuższy czas. Stopień adaptacji receptorów jest różny w zależności od rodzaju narządu zmysłu. Receptory adaptujące się natychmiast, nazywane są receptorami fazowymi (np. receptory dotyku). Receptory adaptujące się bardzo wolno i nie do końca nazywane są receptorami fonicznymi (np. receptory w zatoce tętnicy szyjnej, wrzecionka nerwowo - mięśniowe, narządy czucia zimna i bólu). Adaptacja wysokościowa - zmiany przystosowawcze w organizmie zachodzące przy długotrwałym działaniu niedotlenienia wywołanego obniżeniem ciśnienia parcjalnego tlenu na dużych wysokościach. W wyniku adaptacji wysokościowej dochodzi do podniesienia tolerancji niedoboru tlenowego.
Zobacz również, zioła ADAPTACJA:
