A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

---

ŻUCHWA

największa i najmocniejsza kość twarzy. Jest nieparzystą, ruchomą kością czaszki składającą się z trzonu i dwóch symetrycznych gałęzi. Trzon ma kształt podkowiasty, dwie powierzchnie i dwa brzegi. Na powierzchni zewnętrznej w linii pośrodkowej znajduje się ślad spojenia obejmujący wyniosłość - guzowatość bródkową. Poniżej drugiego zęba przedtrzonowego znajduje się obustronnie otwór bródkowy przez który przechodzą nerw i naczynia bródkowe. Na powierzchni wewnętrznej trzonu żuchw)' znajdują się kolec bródkowy oraz niesymetryczne wgłębienia dla po-szczególnych mięśni przyczepiających się do tej kości. Brzeg górny zawiera ujścia szesnastu zębodołów, poodclzielanych od siebie przegrodami zębodołowymi. W wieku starczym, gdy brak jest zębów zanika część zębodołowa, wskutek czego trzon żuchwy staje się wąski i cienki. Brzeg clolnv
jest zaokrąglony i stanowi podstawę żuchwy. Gałęzie żuchwy odchodzą obustronnie z tylnego końca trzonu i wstępują ku górze i ku tyłowi. Każda gałąź ma dwa wyrostki: wyrostek dziobiasty i wyrostek kłykciowy. Wyrostek kłykciowy jest większy od dziobiastego i służ)' do stawowego połączenia żuchwy z podstawą czaszki (tworząc staw skroniowo-żuchwowy). Urazy żuchwy są stosunkowo częste złamania z przemieszczeniem wymagają operacyjnej repozycji i stabilizacji przez chirurga szczękowego, zwichnięcia w stawie skroniowo-żuchwowym (przy obustronnym chory ma usta szeroko otwarte, utrudniona jest mowa i połykanie) wymagają nastawienia.