Aloes dla zdrowia i urody

Aloes dla zdrowia i urody




Już starożytni doceniali lecznicze i kosmetyczne właściwości tej niezwykłej rośliny. Kleopatra używała kosmetyków opartych na wyciągach z aloesu. Egipscy kapłani leczyli jego sokiem poparzenia słoneczne, miejsca po ukąszeniach owadów i zwierząt, stosowali go również w chorobach oczu oraz jelit. Z biegiem lat lista właściwości aloesu powiększała się. Dziś nie sposób go przecenić. O wszechstronnym zastosowaniu aloesu opowiada zielarka Grażyna Utratna.



W IV wieku p.n.e. do rąk Aleksandra Wielkiego, króla Macedonii, trafił materiał o pięknej, fioletowej barwie, przywieziony przez zamorskich kupców. Król, oczarowany niezwykłym kolorem, zakupił cały transport barwionej na fioletowo tkaniny. Kupcy zacierali ręce na myśl o następnych zyskach, ale nie przewidzieli jednego. Aleksander zamiast kupować materiał, zgromadził wojsko i podbił Sokorę - wysepkę na Oceanie Indyjskim, na której rosła Aloe perryi - odmiana aloesu, z której pozyskiwano ten piękny fioletowy barwnik. W ten sposób rozpoczęła się kariera aloesu. Aloes to wiecznie zielony sukulent należący do rodziny liliowatych. Rośnie na piaszczystych i kamienistych, ubogich w wodę terenach Półwyspu Arabskiego oraz obszarach wschodniej i południowej Afryki. Aktualnie znamy około 350 gatunków aloesu, wiele z nich wykorzystuje się w farmacji i kosmetyce. Jego przemysłowa uprawy znajdują się na terenie Indii, Chin, Ameryki Środkowej i Australii. W krajach o umiarkowanym klimacie, takich jak Polska, stał się popularną rośliną doniczkową.
Aloes wytwarza liczne korzenie, z których wyrasta prosta, rozgałęziająca się ku górze łodyga. Liście są grube, mięsiste, uzbrojone na brzegach w drobne, ostre kolce. Pod skórzastą, błyszczącą powierzchnią liścia znajduje się duża ilość jasnego, galaretowatego soku, który po wysuszeniu stanowi surowiec leczniczy.
Ta niezwykła roślina zawiera 20 z 22 niezbędnych człowiekowi do życia aminokwasów, ogromne ilości minerałów - cynku, magnezu, miedzi, sodu, potasu, manganu i wapnia. Ma właściwości przeciwzapalne, przeciwbólowe, bakteriobójcze, regenerujące błony śluzowe i skórę. Sok aloesu wpływa hamująco na rozwój niektórych nowotworów. Jest skutecznym środkiem pobudzającym perystaltykę jelita grubego, delikatnie przeczyszczającym i żółciopędnym, a jego gorzki smak zwiększa wydzielanie soku żołądkowego. Domowe przetwory z liści aloesu są całkowicie bezpieczne, skutecznie leczą nieżyt, zapalenie oraz wrzody żołądka, jelit czy dwunastnicy. Stosujemy je w reumatycznych bólach stawów, nerwobólach, kurczach mięśni i dychawicy oskrzelowej. Zewnętrznie do przemywań i okładów na owrzodzenia, oparzenia (także słoneczne), wysypki, odleżyny, świąd, pęknięcia skóry (również tej zrogowaciałej na piętach), na odmrożenia i blizny, afty oraz zapalenie śluzówki jamy ustnej. Sok z aloesu stosuje się na choroby oczu, do przemywań przy zapaleniu spojówek i rogówki. zmianach zwyrodnieniowych, zmętnieniu rogówki. Po przeszczepach rogówki znacznie przyspiesza zdrowienie i poprawia efekty zabiegu chirurgicznego. Możemy nim również leczyć zapalenie sromu i zapalenie odbytu. Przeciwwskazaniami do używania przetworów z aloesu są krwotoki macicy, menstruacja, zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie pęcherza moczowego i kłębuszków nerkowych. Stosując wysuszony, sproszkowany sok aloesowy, należy bezwzględnie przestrzegać zalecanych dawek preparatu. Przedawkowanie może być niebezpieczne, dlatego warto skonsultować się np. z zielarzem.
Do celów leczniczych używamy liści z krzewów co najmniej trzyletnich. Przed zbiorem liści należy roślinę przesuszyć, zaprzestając podlewania latem na 1 tydzień, zimą na 2 tygodnie. Liści nie należy ścinać, tylko delikatnie obrywać, aby nie uszkodzić łodygi rośliny. Następnie umieścić na 10 dni w lodówce. Potem usuwamy ostrym nożem kolce i w miarę możliwości, zewnętrzną, skórzastą powłokę liścia. Uzyskujemy w ten sposób gąbczasty, przesączony galaretowatym sokiem miąższ, nadający się do dalszego przetworzenia.



Przepis 1
Jeżeli chcemy wyleczyć wrzody żołądka, dwunastnicy lub owrzodzenie jelita grubego, zróbmy wino aloesowe. 50 dag przygotowanych liści miksujemy i mieszamy z 1/2 litra czerwonego wina gronowego, dodajemy 50 dag miodu i 1 kieliszek spirytusu. Bardzo dokładnie mieszamy i odstawiamy w ciemne miejsce na 5 dni, następnie przecedzamy przez gęste sitko lub gazę, przelewamy do butelek i przechowujemy w lodówce.
Pijemy zawsze godzinę przed jedzeniem. Przez pierwszy tydzień: 3 razy dziennie po jednej łyżeczce. Następnie przez 4 tygodnie: 3 razy dziennie po łyżce stołowej. Przez kolejne 4 tygodnie: 3 razy dziennie po jednej łyżeczce. Robimy 10 dni przerwy i powtarzamy kurację.

Przepis 2
Aby przygotować sobie susz z liści aloesu, nie podlewamy rośliny przez około 2 tygodnie. Następnie dokładnie myjemy liście i usuwamy kolce oraz skórkę. Kroimy na 2-centymetrowe odcinki i suszymy. Dokładnie wysuszone liście mielimy na proszek, który tak jak wszystkie przetwory z liści aloesu, przechowujemy w ciemnym i chłodnym miejscu. Proszek z suszonych liści przyda się tam np. do leczenia ropnych stanów zapalnych spojówki, przy schorzeniach i przeszczepach rogówki. Szczyptę proszku zaparzamy 1 litrem wrzątku. Odstawiamy na 20 minut do naciągnięcia. Bardzo dokładnie przecedzamy. Jak najczęściej przemywamy oczy. Taka porcja powinna nam wystarczyć na 2 dni.

Przepis 3
Na ropiejące rany stosujemy nalewkę na świeżych liściach aloesu. Jeden duży, przygotowany jak wina, liść aloesu tniemy na drobne kawałki i zalewamy 1,5 szklanki 45%alkoholu. Odstawiamy na 3 dni w ciemne miejsce, następnie przecedzamy. Przechowujemy w chłodnym, ciemnym miejscu, w szczelnie zamkniętym opakowaniu. Używamy do okładów i przemywań. leżeli musimy działać natychmiast, to do momentu przygotowania nalewki użyjmy do okładów naparu z suchych liści.

Przepis 4
Wspaniałym kosmetykiem zarówno dla kobiet, jak i dla mężczyzn jest glicerynowy wyciąg z aloesu: 150 g liści, przygotowanych jak do wina, pociąć na kawałki. Dodać 150 ml wody i zmiksować, następnie dodać 225 ml gliceryny. Całość jeszcze raz zmiksować i odstawić na 24 godziny, pamiętając, że musi stać w ciemnym pojemniku bez dostępu Światła. Wszystko przecedzamy przez bardzo gęste sitko, miazgę roślinną wyrzucamy, natomiast płyn zlewamy do butelki i przechowujemy w lodówce. Jest to doskonały środek łagodzący podrażnienia po goleniu. Panie natomiast mogą go używać jako toniku do skóry wrażliwej na słońce oraz skłonnej do przesuszania.

Przepis 5
Kiedy zima osłabi nasz organizm, przygotujmy na wzmocnienie miód aloesowy. Należy dokładnie
rozgnieść 150 g przygotowanych jak do wina liści aloesu, dodać 300 g miodu i wolniutko ogrzewać aż
do wrzenia. Odstawić do następnego dnia i ponownie ogrzewać, doprowadzając do wrzenia. Przecedzić
prze2 gęste sitko do słoika. Przechowywać w lodówce.
Zażywać po I łyżeczce rano na czczo i na godzinę przed obiadem. Kuracja jest wskazana właśnie na
wiosnę, aby pomóc organizmowi oczyścić się z nagromadzonych przez zimę toksyn i zregenerować siły
witalne.

Tagi: aloes ziola przepisy leczenie




Strona niezależnego Dystrybutora nie jest własnością firmy Akuna Polska Sp. z o.o., która nie
ponosi odpowiedzialności za informacje na niej podane.