Ostrożnie z antybiotykami Drożdżyca plagą XXI wieku

Ostrożnie z antybiotykami Drożdżyca plagą XXI wieku



O właściwościach, przebiegu i leczeniu drożdżycy opowiada lek. med. Andrzej Janus

- Co to jest drożdżyca?
Chorobę nazwaną kandydozą wywołaną przez drożdżaki, uważa się coraz powszechniej za plagę XXI w. W krajach rozwiniętych na schorzenia spowodowane przez drożdżaki cierpi powyżej 30% populacji. Obecnie tego typu iniekcje są 15 razy częstsze niż 15 lat temu. Śmiertelność z powodu zachorowania na drożdżycę w grupie osób wysokiego ryzyka wzrosła do 50% {chorujących na białaczkę, zespól zaburzeń odporności, AIDS oraz noworodków zakażonych przez matkę). Rozwój nowych strategii zapobiegania i leczenia grzybic prawdopodobnie dlatego jest najważniejszym wyzwaniem, jakie zostało postawione współczesnej nauce, zajmującej się tym problemem. Schorzenie to wywołuje wiele gatunków drożdży z rodzaju Candida. U większości ludzi spotyka się je w przewodzie pokarmowym, jamie ustnej oraz narządach płciowych. Obecnie znanych jest około 196 rodzajów Candida. z tego 15 ma właściwości chorobotwórcze. Wszystkie traktowane są przez medycynę jako tzw. grzyby saprofityczne - nie przynoszące szkody swojemu żywicielowi. W związku z powszechnością ich występowania trudno jest określić, kiedy i dlaczego mogą stać się patogenem. Najczęstszą przyczyną rozwoju tej choroby są zaburzenia składu flory bakteryjnej jelita grubego, spowodowane antybiotykolerapią oraz równoczesną dysfunkcją systemu odporności organizmu.

- Skąd się bierze?
- Jelita człowieka są siedliskiem bardzo wielu gatunków drobnoustrojów. Mikroflora jelit posiada niezwykłą zdolność do utrzymywania się w swoim stabilnym stanie, pomimo tego, że stale oddziałuje na nią wiele negatywnych czynników. Ma to olbrzymie znaczenie w utrzymaniu przewodu pokarmowego (i całego organizmu) w zdrowiu. Obecność przyjaznych drobnoustrojów przywartych do nabłonka jelit, powoduje, że drobnoustroje chorobotwórcze i grzyby nie mogą zagnieździć się, rozmnażać i penetrować ściany jelita. Ponadto składniki mikroflory jelitowej działają stale pobudzająco na układ odpornościowy, utrzymując go w słanie gotowości. Bakteriami przyjaznymi dla naszego środowiska wewnętrznego i niezbędnymi do życia są u niemowląt Bifidobacterium infantis, u dorosłych Lactobacillus acidophilus. Spełniają niezwykle pożyteczną, rolę biorąc udział w syntezie witamin kompleksu B, przeróbce węglowodanów, białek i tłuszczów. Obniżają poziom cholesterolu, odtruwają wątrobę przez neutralizowanie w jelitach szkodliwych substancji i przedostawaniu się ich do krwioobiegu. W stanie pełnego zdrowia ilość przyjaznych bakterii jest w stałej liczebnej równowadze z niewielką ilością bakterii patologicznych i drożdży. Drożdżaki występują powszechnie w otoczeniu i przedostają się do przewodu pokarmowego z pożywieniem. Wstępują u 80% ludzi, ich rola w jelicie polega na wiązaniu i wydalaniu z organizmu metali ciężkich. Występując w innej roli, atakują skrycie i podstępnie organizm.

- Co powoduje drożdżycę?
Najczęściej spotykaną odmianą drożdży infekcyjnych są- Candida albicans, C.glabrata. C. Crusei, C. parapsilosis, C.tropicalis. W okresach obniżonej odporności organizmu i równoczesnym zaburzeniu składu flory bakteryjnej jelit, przyjmują formę inwazyjną. Rozprzestrzeniają się w całym organizmie. Warunkami sprzyjającymi do ich rozmnażania się są infekcje bakteryjne i wirusowe oraz procesy gnilne w jelitach, związane z zaburzeniami trawienia pokarmów. Czynnikami ułatwiającymi ich ekspansję są: cukrzyca, liczne antybiotykoterapie, nadużywanie farmaceutyków, zaburzenia wydzielania hormonów, zakażenia pasożytami, choroby nowotworowe, niedożywienie, dieta wysokowęglowodanowa. jedzenie chemicznie konserwowanej żywności, zaburzenia odporności (pierwotne i nabyte), narażenie na wilgoć. Powszechnie stosowana antybiotykoterapia w zakażeniach mikrobami, zabija nie tylko bakterie patologiczne, ale również te przyjazne naszemu ustrojowi. Po takiej kuracji okres odbudowy flory bakteryjnej jelit trwa dłużej niż sama infekcja i powrót do 2drowia. W okresie rekonwalescencji mata ilość przyjaznych nam bakterii nie jest w stanie stworzyć w jelitach zapory ochronnej przed rozwojem chorób wywołanych przez drożdżaki oraz inne gatunki grzybów. Okres spadku odporności organizmu, dodatkowo przyczynia się do przyspieszonego "ich rozwoju.

- Jak rozwija się drożdżyca?
- Pierwotna lokalizacja zmian chorobowych może być różna. Z reguły jest nią jelito grube, może być nią również jama ustna, gardło, pęcherz moczowy, pochwa. oskrzela, skóra, owłosiona skóra głowy, palce dłoni i stóp oraz paznokcie. Znane są śmiertelne przypadki drożdżycy płuc. Grzybnia rozrastając się z pierwotnej lokalizacji, przerasta wszystkie tkanki i narządy żywiciela. Kliniczne manifestacje kandydozy są różne i zmienne. Mogą to być dolegliwości pojawiające się sporadycznie, które czasem przechodzą w stan podostry. ostry i przewlekły. Może przybrać formę posocznicy, uszkadzając naczynia krwionośne i komórki układu krwiotwórczego. powodować zapalenie wsierdzia czy zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

- Jak zagraża organizmowi?
Zawartość wnętrza obumarłej komórki zaatakowanej przez Candida stanowi doskonałe źródło pożywienia dla rozwijającego się drożdżaka. Zaczyna on wytwarzać grzybnię, która wrasta w otaczające je tkanki, powodując jej uszkodzenie. Z jej nitek zaczynają rozsiewać się zarodniki, które wraz z krwią przedostają się do każdego zakątka organizmu. Z nich, w sprzyjających warunkach, które współistnieją z chorobą, rozmnaża się, tworząc nowe komórki drożdżaka. Rozrastająca się plecha grzybni uszkadza błonę śluzową i kosmki jelitowe, tym samym zmniejszając powierzchnię wchłaniania składników pokarmowych. Powoduje też równocześnie wzrost przepuszczalności do krwioobiegu alergenów pokarmowych, metali ciężkich, toksyn wytworzonych przez drożdżaka o działaniu ogólnym oraz rakotwórczym. Po wchłonięciu ich przez jelita przedostają się z krwią do wątroby i nerek, gdzie muszą być zneutralizowane i wydalone wraz z żółcią i moczem na zewnątrz. Ponieważ jest ich zbyt dużo. blokują dostęp do komórek wątroby innym substancjom odpadowym powstającym w trakcie naturalnej przemiany materii. W ten sposób narasta zatrucie organizmu i objawy tzw. toksemii. Nie mniej narażona na uszkodzenia jest trzustka. Stwierdza się w jej miążs2u obecność alkoholu etylowego i aldehydu octowego Wiąże się to z zakłóceniem produkcji enzymów trawiennych wydzielanych do jelita cienkiego, co objawia się zaburzeniami w trawieniu i przyswajaniu strawionych białek. Drożdżaki odżywiają się czystą glukozą i aminokwasami. kradnąc dużą ilość składników odżywczych i cząsteczki tlenu żywiciela. Człowiek zakażony drożdżakiem jest z reguły wychudzony, odczuwa nieustanną potrzebę jedzenia słodyczy oraz białka. Ponieważ Candida wysysa resztki glukozy z zaatakowanego organizmu, często następuje gwałtowny spadek stężenia cukru we krwi Odczuwa się wtedy duży dyskomfort psychiczny, spadek samopoczucia, utratę energii, bóle głowy oraz drżenie mięśni

- Co powoduje Candida?
- Pacjenci skarżą się na rozliczne nieokreślone schorzenia. odkąd współczesna medycyna zdecydowała się leczyć większość schorzeń infekcyjnych antybiotykami o szerokim spektrum działania. Jest to w oczywisty sposób powiązanie łańcuchem przyczynowo-Skutkowym Zniszczenie bakterii patologicznych. a przy okazji prawidłowej flory jelitowej, prowadzi do spadku odporności organizmu i powoduje rozwój grzybów w obrębie jelita grubego. Najczęściej pierwszym sygnałem patologicznego ich rozrostu jest długotrwała męcząca biegunka po doustnej antybiotykoterapii lub odwrotnie - zaparcia stolca, objawiające się również niestrawnością, gazami, mdłościami i bólami brzucha. Znana jest też symbioza drożdżaków z inwazyjnymi bakteriami, jakimi są gronkowce i paciorkowce. Ponieważ grzybnia rozkłada podłoże białkowe. resztki uszkodzonych tkanek stanowią wspaniale podłoże do rozmnażania się tych bakterii. Korzyścią dla nich obopólną jest przełamanie bariery ochronnej organizmu, jaką jest system odporności gospodarza. W tym wypadku nawet niewielka ilość bakterii wywołuje rozległy stan zapalny. Drożdżaki wydzielają specyficzny rodzaj toksyn, które wchłaniając się do organizmu żywiciela osłabiają system immunologiczny. Poznano do tej pory ich 79 rodzajów, a najgroźniejsza z nich jest ta. która ma budowę zbliżoną do hormonu przysadki mózgowej. Może więc z łatwością rozregulować cały układ hormonalny człowieka, a przede wszystkim tarczycę i spowodować zaburzenia wydzielania przez nią hormonów. Inne wpływają negatywnie na funkcje mózgu, powodując rozchwianie emocjonalne, depresję, zmienne nastroje, niezdecydowanie, chaotyczność. gwałtowne zachowania, hałaśliwość, agresję (również skierowaną przeciw sobie) oraz usilne tłumienie w sobie złości.
Bardzo często Candida jest przyczyną bezpłodności, zarówno kobiet jak i mężczyzn. Poważnym problemem jest przewlekle grzybicze zapalenie narządów rodnych u kobiet. prowadzące w konsekwencji do zarastania światła jajowodów. U mężczyzn obserwuje się spadek liczby i ruchliwości plemników. Statystycznie, w chwili obecnej w Polsce, co druga para małżeńska boryka się z problemem bezpłodności, a co piąta nie może mieć dziecka. W korzystnych dla siebie warunkach grzyb wytwarza żeński hormon płciowy 17-beta-estradiol. Skutkiem jego działania na organizm jest rozwój piersi u dziewczynek, zaburzenia cyklu menstruacyjnego u kobiet, U mężczyzn pojawia się ginekomastia - rozrost tkanki gruczołowej piersi, przerost i dolegliwości prostaty. U dzieci sygnałem alarmowym są niewiadomego pochodzenia zapalenia skóry. pleśniawki w jamie ustnej. Ściana jelit małego dziecka jest niedojrzała biologicznie a tym samym nieszczelna. Fizjologicznie umożliwia przenikanie przeciwciał zawartych w mleku matki do organizmu dziecka, chroniąc jego organizm przed mikrobami Ochrona ta może okazać się jednak niewystarczająca dla rozwijającego się drożdżaka. Noworodek często zaraża się Candida w łonie matki, bądź w czasie porodu. Zmieniona zapalnie błona śluzowa jelit przepuszcza do krwioobiegu substancje o charakterze alergenów, toksyny drożdżaka, których odczynem ogólnym są objawy nazywane atopowym zapaleniem skóry, pokrzywką, stanem skurczowym mięśniówki oskrzeli. obturacyjnym zapaleniem oskrzeli - kiedy oskrzeliki i oskrzela są zablokowane dużą ilością lepkiej śluzowej wydzieliny. Język jest najczęściej obłożony białym napojem. może pojawić się świąd i zaczerwienienie w okolicy odbytu, zie wchłanianie składników pokarmowych, zapalenie alergiczne skóry oraz nadwrażliwość na kosmetyki.

- Jakie są konsekwencje drożdżycy?
- Konsekwencją są dziesiątki chorób, które tradycyjna medycyna leczy każdą oddzielnie.
Ze strony narządu ruchu: osłabienie i bóle mięśni, mrowienie w kończynach, brak koordynacji ruchowej. obrzęk ścięgien, niezdolność do wysiłku, sztywność i bóle stawów, reumatyczne zapalenie stawów, zaburzenia koordynacji ruchowej, bóle mięśni i obrzęki stawów. Ze strony przewodu pokarmowego: rozdrażnienie z równoczesną chęcią jedzenia słodkich rzeczy, nadwaga i niedowaga, spękane usta i zapalenie czerwieni wargowej, biały nalot na języku, ciągle odchrząkiwanie, suchość w ustach i gardle. nietolerancje i alergie pokarmowe, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaparcia lub biegunki, metaliczny smak w ustach, nieokreślone bóle brzucha, burczenie, przelewanie, gazy jelitowe, zaburzenia trawienia, zgaga, swędzenie i pieczenie w okolicy odbytu, śluzowate stolce, żylaki odbytu, nadwrażliwość i nietolerancja: mleka. glutenu pszenicy i żyta. Ze strony układu moczowo-płciowego. nawracające niebakteryjne zapalenia pęcherza moczowego i dróg moczowych, częste oddawanie moczu, połączone z pieczeniem i swędzeniem, zapalenie prostaty, niechęć do kontaktów seksualnych, impotencja, zanik popędu płciowego, zapalenie błony śluzowej macicy, niepłodność, kurcze i bóle w okresie miesiączkowania oraz napięcie przedmiesiączkowe. Ze strony skóry: sucha skóra, łuszcząca się lub nadmiernie potliwa, obrzęk skóry twarzy - najczęściej poranny, zimne ręce i stopy, obniżona temperatura ciała, kruche i zabrązowione paznokcie, pokrzywka, pseudo łuszczyca, utrata włosów, egzema (wypryski skórne), trądzik, tendencja do pękania naczyń i łatwego powstawania siniaków. nieprzyjemny zapach skóry stóp. mysi zapach skóry, mimo częstego mycia. Ze strony układu oddechowego: problemy z zatokami szczękowymi i czołowymi, częste infekcje bakteryjne i wirusowe, zapalenia uszu. płytki oddech, uczucie braku powietrza, astma oskrzelowa, sapanie przy oddychaniu, uczucie zapchanego nosa i wyciekanie wydzieliny, świąd w nosie, bóle gardła, podrażnienie krtani, chrypa, pogorszenie głosu, przewlekły suchy kaszel z tendencją do zaostrzenia się, sztywność i uczucie napięcia w klatce piersiowej.
Ze strony narządu wzroku: pieczenie i łzawienie spojówek, ciemne plamki przed oczami (mroczki), zaburzenia widzenia pod postacią rozmazywania obrazu. Ze strony układu hormonalnego: niedoczynność tarczycy lub w niewielkiej liczbie przypadków jej nadczynność.

Prosty test na wykrycie zakażenia drożdżakiem
Wypróbuj tę prostą metodę, aby zobaczyć, czy jesteś zainfekowany drożdżakiem. Rano, po wstaniu z łóżka, zbierz trochę Śliny w ustach. Napełnij szklankę woda. i napluj do niej. Sprawdzaj wodę, co 15 minut, mniej więcej przez jedną godzinę. leżeli jesteś zainfekowany drożdżakami, widoczne będą sznury (odnogi) opadające na dół szklanki od śliny pływającej na wierzchu. Innym wariantem jest rozdrobniona ślina, pływająca pod postacią chmury w roztworze, opadająca na dno szklanki lub zawieszona w wodzie jak mgła aerozolowa, leżeli nie ma żadnych sznurów i ślina spływa jednolitym strumieniem na dno szklanki przez jedną godzinę, nie jesteś prawdopodobnie zarażony drożdżakiem.

- Jak wykryć drożdżycę w organizmie?
- Podstawowe znaczenie w rozpoznaniu infekcji ma wywiad zebrany od pacjenta Pomaga on określić długość trwania procesu chorobowego, ustalić przyczynę pojawienia się infekcji oraz określić pierwotne źródło choroby. Wykonać można badania diagnostyczne bezpośrednie, jakimi są: gastroskopia (badanie przełyku, żołądka, dwunastnicy) i kolonoskopia (badanie jelita grubego), w których są widoczne białe ogniska grzybicy. Można w trakcie jego wykonywania pobrać próbki tkanek do dalszego badania mikroskopowego i wykonania posiewu, w celu określenia gatunku grzyba i jego wrażliwości na leki. Diagnostycznym badaniem laboratoryjnymi jest posiew katu na grzyby. 8adaniami pomocniczymi są: morfologia pełna, badanie ogólne moczu oraz jego ph, OB., krzywa cukrowa z dodatkowym oznaczeniem cukru po 3 godzinie. IGA - stan systemu odporności, IGE - intensywność alergii, badanie kału na pasożyty, próba plasterkowa na owsiki wykonywana w pełni księżyca. test EIA - na obecność Lamblii, test na infekcję Helicobacter pylori. cholesterol całkowity i trójglicerydy. Bardzo cennym dla mnie badaniem jest analiza pierwiastkowa włosów. Pozwala określić szybkość przemiany materii oraz biochemiczny stan organizmu, ocenia w nim zawartość pierwiastków.

- Jak leczyć drożdżycę?
Coraz częśctej lekarze różnych specjalności przyjmują pacjentów skarżących się nieokreślone poczucie choroby. Leczenie nie przynosi pozytywnych efektów, a pacjenci traktowani są często jako notoryczni hipochondrycy i symulanci Niektórych z nich kieruje są do psychiatry. Z niezrozumiałych dla mnie powodów medycyna klasyczna nie chce uznać infekcji drożdżakiem za chorobę. Lekarze leczą pojedyncze narządy wewnętrzne w ramach swojej specjalizacji zawodowej. Jeżeli już podejmą się leczenia, to stosują preparaty chemiczne, nie wspominając o zmianie diety. Leczenie drożdżycy antybiotykiem mija się z celem, gdyż szybciej niż bakterie zdobywa on odporność na wszelkie antybiotyki. Podstawą leczenia powinna być zmiana diety. Należy wyłączyć całkowicie cukier i wyroby cukiernicze, słodkie napoje, produkt/ piekarnicze z białej mąki, margarynę, przyprawy typu - Vegeta i Kucharek, ziemniaki, mleko i jego przetwory kupowane w sklepie, owoce W przypadku dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego trzeba zastosować dietę bezglutenową Powinna obowiązywać uniwersalna zasada odpowiedniego łączenia składników pokarmowych. Białko (mięso, ryby. jaja, soję, naturalne twarogi) należy w jednym posiłku podać z surówkami z jarzyn, ale bez ziemniaków. Węglowodany (kasze gryczaną, jęczmienną, ryż) należy połączyć również z surówkami. Należy pamiętać o piciu dobrej jakościowo wody w ilości około 21 dziennie. Tłuszcze są uniwersalnym dodatkiem do wszystkich potraw. Należy pamiętać o wprowadzeniu do codziennej diety nienasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT). które są składnikiem oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia na zimno oraz oliwy z pestek winogron. Inne oleje nie nadają się do spożycia. Preparaty pochodzenia naturalnego powinny być stosowane pod kontrolą lekarza. Ich zadanie powinno polegać na: zniszczeniu organizmu drożdżaka, usunięciu toksyn, i odżywieniu wszystkich komórek ustroju. Dzięki zastosowaniu odpowiedniej diety i preparatów, odporność organizmu wróci do normy. Należą do nich; probiotyki zawierające pałeczki kwasu mlekowego, preparaty roślinne o działaniu grzybobójczym, z pestek grejpfruta, czosnku, kwasu kaprylowego, Gorzknika kanadyjskiego, kompozycje przeciwutleniaczy o wielokierunkowym działaniu, zespoły witaminowo-mineralne, związki organiczne metali - cynku, selenu, chromu To zapobiegnie ponownej infekcji. Jako uzupełniające terapię stosuje się leki homeopatyczne.

- Po wyleczeniu, jak nie dopuścić do ponownego zachorowania na drożdżycę?
Drożdżyca jest chorobą tak przykrą dla człowieka, że po wyleczeniu się z niej większość ludzi pragnie stosować dalej profilaktykę, polegającą na właściwym sposobie odżywiania się, stosowaniu preparatów witaminowo-mineralnych. roślinnych i probiotyków. Owocuje to szybkim powrotem do zdrowia, odzyskaniem energii i witalności. Sprawnie funkcjonujący system odporności zapobiega zachorowaniom na wszelkie choroby infekcyjne. Jest to największa nagroda i zarazem polisa ubezpieczeniowa na zachowanie zdrowia.

- Jaki jest wpływ Alveo w leczeniu drożdżycy i w profilaktyce?
Alveo jest wspaniałym, wypróbowanym i skutecznym preparatem, składającym się z dobranych we właściwych proporcjach 26 ziół. Jego codzienne stosowanie całkowicie pokrywa nasze zapotrzebowanie na witaminy, związki mineralne i przeciwutleniacze roślinne. Działanie |ego polega na ogólnym wzmocnieniu systemu odporności organizmu poprzez właściwe odżywienie komórkowe. Sprawnie usuwa toksyny tworzące się podczas normalnej przemiany materii oraz w stanach chorobowych. Wspomaga wzrost prawidłowej flory bakteryjnej jelit, chroniąc tym samym caty organizm przed rozwojem patologicznej flory bakteryjnej, wirusów i grzybów. Jako znakomity dodatek do naszej codziennej diety. chroni narządy wewnętrzne organizmu przed działaniem substancji toksycznych ze środowiska zewnętrznego.

Tagi: drozdzyca kandydoza bakterie candida albicans




Strona niezależnego Dystrybutora nie jest własnością firmy Akuna Polska Sp. z o.o., która nie
ponosi odpowiedzialności za informacje na niej podane.