Bielactwo - krępująca przypadłość

Bielactwo - krępująca przypadłość



Białe plamy krępująca przypadłość

O bielactwie, jego przyczynach i sposobach leczenia mówi lek. med. Urszula Urbaczka, dermatolog


- Co to jest bielactwo?
- To nabyte zaburzenie pigmentacji skóry. Powstają wtedy odbarwione „białe plamy", spowodowane niszczeniem melanocytów (komórek skóry wytwarzających barwnik). W tych miejscach komórki nie wytwarzają barwnika zwanego melaniną. Bielactwo dotyka ludzi różnych ras. natomiast częstość jego występowania to 1 - 3 procent niezależnie od płci pacjenta.

- Czy dzisiejsza wiedza medyczna pozwala na ustalenie przyczyn tej choroby?
Przyczyny powstawania nie są dokładnie znane. Obecnie uważa się, że etiopatogeneza bielactwa jest wieloczynnikowa. Poza czynnikami genetycznymi (czasami występuje rodzinnie - 8 procent osób z bielactwem nabytym ma jedno lub więcej dzieci z tą chorobą), prawdopodobnie spowodowana jest błędną odpowiedzią immunologiczną i pojawieniem się w organizmie autoprzeciwciał (czyli przeciwciał skierowanych przeciwko własnym komórkom barwnikowym). Bielactwo niekiedy współistnieje z chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak toczeń rumieniowaty. Może także towarzyszyć zaburzeniom endokrynologicznym związanym z dysfunkcją tarczycy oraz niedoborem witaminy B. Wśród przyczyn wymienia się także czynniki neurogenne. ponieważ choroba często pojawia się nagle po poważnych stresach psychicznych. Schorzenie najczęściej powstaje między 10 a 30 rokiem życia.

- Jakie są objawy bielactwa?
- Początkowo stwierdza się kilka drobnych, odbarwionych plam, z wyraźnym przebarwieniem na obwodzie. Odbarwienia mogą się powiększać i obejmować duże obszary skóry. Umiejscowienie zmian jest różne, najczęściej obejmuje twarz, grzbiety rąk, okolice narządów płciowych. łokcie, kolana i kostki. Plamy bielacze pojawiają się również tam, gdzie skóra była kiedyś uszkodzona (zranienia, oparzenia termiczne). W przypadku wystąpienia ogniska bielaczego na skórze głowy włosy są siwe. Bielactwo jest zdecydowanie bardziej widoczne u osób ze śniadą karnacją i może być poważnym problemem psychologicznym i powodem społecznej izolacji pacjenta. Problemy psychologiczne mają także osoby z jasną karnacją latem, kiedy zmiany chorobowe zaczynają być bardziej widoczne w okolicach odsłoniętych. gdy kontrastują z opaloną skórą. Z tych powodów pacjenci chorujący na bielactwo wymagają często opieki psychologa i psychiatry. Bielactwo może mieć również wpływ na stosunki z partnerem, przyjaźnie. karierę zawodową i powodzenie w życiu. Choroba ta z pewnością wywiera większy wpływ na „duszę" niż na ciało.
Oprócz zmian skórnych mogą wystąpić zmiany oczne w postaci zapalenia naczyniówki lub drobnych ubytków barwnika na dnie oka (może spowodować to wyraźne obniżenie ostrości wzroku).

- Jak przebiega choroba, czy można się spodziewać powikłań?
- Przebieg choroby jest bardzo indywidualny i niezmiernie trudny do przewidzenia, czasem wieloletni
i bardzo często choroba utrzymuje się do końca życia. U niektórych pacjentów zmiany są widoczne stale w tych samych miejscach, u innych wykazują wolną progresję. Czasem bywa też tak. że choroba postępuje bardzo gwałtownie i pojawiają się liczne nowe zmiany chorobowe rzutami, co kilka tygodni. Bielactwo może teoretycznie, choć rzadko się zdarza. ustąpić samoistnie, o czym warto pamiętać. Może dojść do spontanicznej repigmentacji. czyli odzyskania przez skórę swojego naturalnego barwnika. W ten sposób powstają najpierw matę okrągłe plamy prawidłowo zabarwione, które potem zlewają się i powodują zniknięcie plamy bielaczej.

-Jak w takim razie leczymy bielactwo?
- Leczenie tej choroby jest niezmiernie trudne. Pacjent powinien zrozumieć istotę schorzenia i być przygotowany na jego różny przebieg. Oczywiście leczenie prowadzimy indywidualnie. Jak już wspomniałam, często korzystamy z pomocy psychologa i psychiatry. Od lekarza zależy wybór właściwego zestawu metod leczenia, które przygotowywane są indywidualnie dla danego pacjenta i zależą od zaawansowania choroby oraz lokalizacji zmian chorobowych. Musimy pamiętać, że każdy chory reaguje inaczej na leczenie.
Pierwsze opisy leczenia tego schorzenia pochodzą sprzed 3000 lat. Stosowane wtedy były miejscowo i ogólnie wyciągi z rośliny Psoralea corylifolia Linnaeus w Indiach i z rośliny Ammi majus Linnaeus w Egipcie. Stosuje się je do tej pory w medycynie naturalnej, czasem uzyskując znaczną poprawę. W chwili obecnej leczeniem z wyboru jest fotochemioterapia {metodą PUVA). Jest ono czasochłonne i powinno być przedyskutowane z doświadczonym dermatologiem. W metodzie tej podaje się substancję uczulającą na światło (w postaci kapsułek), a następnie naświetla się skórę promieniami UVA. Można też pokrywać plamy bielacze specjalnymi wodoodpornymi kosmetykami, które doskonale maskują zmiany chorobowe.
Ponieważ (jak wspomniałam na wstępie) przyczyn bielactwa jest wiele i zazębiają się nawzajem, wydaje się celowe dołączyć do prowadzonej terapii Alveo. Myślę, że po okresie odtrucia, a następnie poprzez polepszenie metabolizmu komórkowego naszej skóry, pomocy w „wyrzucaniu" wolnych rodników, ale także doprowadzeniu do równowagi endokrynologicznej, suplement może wiele zdziałać pomagając nam w leczeniu. Niebagatelna jest także jego rola w polepszeniu pracy systemu odpornościowego. Niezmiernie pomocne w terapii może być jego tonizujące działanie na układ nerwowy chorego. W chwili obecnej są sygnały, że Alveo skutecznie wspomaga proces leczenia osób chorych na bielactwo. Myślę. że takich przykładów będzie coraz więcej.

Tagi: choroby bielactwo alveo przyczyny leczenie




Strona niezależnego Dystrybutora nie jest własnością firmy Akuna Polska Sp. z o.o., która nie
ponosi odpowiedzialności za informacje na niej podane.