Krążenie wieńcowe i mózgowe

Krążenie wieńcowe i mózgowe




Wieniec oplatający serce

Stale pracujący mięsień sercowy wymaga ciągłego dostarczania krwi do poszczególnych włókien mięśniowych w celu należytego ich odżywienia dotlenienia oraz usunięcia z nich końcowych produktów metabolizmu. Krew pompowana przez serce przepływa przez nie zbyt szybko, aby mogła spełnić swe funkcje odżywcze w stosunku do komórek mięśnia sercowego. Komórki mięśnia sercowego są więc zaopatrywane w krew przez naczynia tworzące krążenie własne serca, tzw. krążenie wieńcowe.

Naczynia serca są nazwane wieńcowymi dlatego, że jak wieniec oplatają serce. Tętnice wieńcowe swój początek mają w aorcie wstępującej zaraz po wyjściu 2 lewej komory. Tętnice są dwie. prawa i lewa, zaopatrujące wyłącznie ściany serca.
Jeżeli jedna z dwóch tętnic wieńcowych lub jedna z ich wielkich gałęzi zostaną zatkane np. wskutek zmian chorobowych, wówczas część mięśnia sercowego, do której nie dochodzi krew, ulega martwicy. Następuje tzw. zawał mięśnia sercowego, przy którym może nastąpić śmierć, jeżeli obszar objęty niedotlenieniem będzie za duży lub szybko nie nadejdzie pomoc. W przypadku kiedy naczynie krwionośne jest częściowo zatkane, jest lekki przepływ krwi, mogą wówczas wystąpić przejściowe zaburzenia czynności serca. Zaburzenia te charakteryzują się silnymi bólami. jest to tzw. dusznica bolesna. Stan ten nie musi być śmiertelny, gdyż w pewnym stopniu krążenie może się wyrównać przez zespolenia z innymi gałęziami. Tętnice wieńcowe leżą na sercu w naturalnych szczelinach między poszczególnymi częściami serca, mniejszymi naczyniami zaopatrując przedsionki, a większymi - komory, dochodzą do koniuszka serca.
Grubość obu tętnic nieznacznie różni się. przeważnie lewa jest nieco bardziej rozwinięta niż prawa. Chociaż tętnica wieńcowa lewa w zasadzie rozgałęzia się w sercu lewym, a tętnica prawa w sercu prawym, to jednak każda z nich przyczynia się również w pewnym stopniu do zaopatrzenia drugiej polowy serca.

Krążenie krwi w mózgowiu
Przepływ krwi przez mózgowie nie zmienia się istotnie w czasie pracy fizycznej czy umysłowej, jak również w okresie czuwania i snu, w przeciwieństwie do innych narządów.
Mózgowie należy do narządów obficie ukrwionych (podobnie jak serce, wątroba, nerki), przepływ krwi u dorosłego człowieka wynosi średnio 750 ml/min. czyli prawie 15% pojemności minutowej serca. Podobnie zużycie tlenu przez tkankę mózgową jest bardzo duże i nawet minimalne niedotlenienie odbija się niekorzystnie na pracy lego narządu. Choć przepływ krwi przez całe mózgowie jest stały, to jednak w zależności od stanu fizjologicznego organizmu występują zmiany w miejscowym przepływie krwi przez poszczególne pola w korze mózgu. Przepływ krwi przez całe mózgowie zależy przede wszystkim od ciśnienia śródczaszkowego, którego wzrost zmniejsza przepływ krwi przez mózgowie. Naczynia mózgowe są bardzo wrażliwe na zmianę zawartości dwutlenku węgla i tlenu we krwi tętniczej. Prężność dwutlenku węgla i tlenu stanowi zasadniczy czynnik regulujący przepływ krwi przez mózgowie. CO, jest najsilniejszym Środkiem powodującym rozszerzenie naczyń mózgowych.

Żyły serca
Większe żyły serca uchodzą do prawego przedsionka za pośrednictwem zatoki wieńcowej, która przyjmuje około 60% całej ilości krwi Żyłki mniejsze uchodzą bez pośrednictwa zatoki wieńcowej do prawego przedsionka. gdzie odtlenowana krew naczyń żylnych serca miesza się z krwią całego organizmu po to, by z prawej komory przejść do płuc.

Czynniki zmieniające przepływ wieńcowy
Wśród czynników zmieniających przepływ krwi przez naczynia wieńcowe są zarówno czynniki nerwowe, jaki humoralne (hormonalne). Nieustanna regulacja ciśnienia i korygowanie jego odchyleń od normy są warunkiem zdrowia. Zbyt wysokie ciśnienie może uszkodzić lub nawet spowodować pęknięcie naczyń krwionośnych, natomiast zbyt niskie prowadzi do niedoboru tlenu i substancji odżywczych. Jeżeli zaistnieje nagłe znaczne niedotlenienie mięśnia sercowego, to wówczas kilkakrotnie zwiększy się przepływ wieńcowy. Gdy nasze serce jest niedotlenione, to z komórek mięśnia sercowego uwalniają się związki, które działają silnie rozkurczowo na błonę mięśniową tętnic wieńcowych. Zwiększenie zawartości dwutlenku węgla we krwi również powoduje zwiększenie przepływu wieńcowego, ponieważ jednocześnie zmienia się zawartość tlenu we krwi. Hormon wazopresyna działa silnie kurczące na błonę mięśniową tętnic i zmniejsza przepływ wieńcowy. Adrenalina i noradrenalina krążące we krwi przyspieszają częstość i zwiększają silę skurczów serca oraz przepływ wieńcowy Impulsy współczulne i przywspółczulne nerwowe działają bezpośrednio na serce, zmieniając przepływ krwi.


Angiografia
W celu zbadania tętnic mózgowia stosuje się angiografię mózgową. Polega ona na wprowadzeniu środka cieniującego po uprzednim nakłuciu tętnicy szyjnej wspólnej i wykonaniu zdjęć. W 2-3 s po wstrzyknięciu środka cieniującego uwidaczniają się żyły mózgowia. Zabieg ten stosuje się przy podejrzeniu guzów półkul w celu ustalenia ich lokalizacji i charakteru zmiany nowotworowej oraz w celu rozpoznania zmian w naczyniach mózgowych (tętniaki, niedrożność, urazy).

Tagi: serce krazenie krew mozg naczynia wiencowe




Strona niezależnego Dystrybutora nie jest własnością firmy Akuna Polska Sp. z o.o., która nie
ponosi odpowiedzialności za informacje na niej podane.