Anatomia - jama ustna

Anatomia - jama ustna



Obróbka mechaniczna pokarmów


Jama ustna jest początkowym narządem przewodu pokarmowego. Zaczyna się szparą ust, ograniczoną wargą górną i dolną, a kończy otworem łączącym się z gardłem, zwanym cieśnią gardzieli.
Ograniczenie jamy ustnej stanowią: od przodu - warga górna i dolna, z boków - policzki, z góry - podniebienie twarde i miękkie, z dołu - język i przepona dna jamy ustnej. Łuki zębowe, szczęki i żuchwy dzielą jamę ustną na część przednią, czyli przedsionek jamy ustnej i część tylną, zwaną jamą ustną właściwą.
Współdziałanie wymienionych części anatomicznych odbija się nie tylko na mimice i wyglądzie zewnętrznym, lecz także na brzmieniu głosu. W początkach życia człowieka jama ustna jest najważniejszym narządem dotyku i łączności ze światem. Funkcja jamy ustnej jest bardzo ważna. zarówno dla procesu trawienia, jak i oddychania. Jest ona miejscem, w którym zaczyna się działanie obu tych układów. W jamie ustnej następuje żucie pokarmów i zwilżanie ich śliną, co stanowi przygotowanie do dalszego ich przetwarzania w dolnych częściach przewodu pokarmowego, do których docierają po połknięciu, poprzez przełyk. Jama ustna pozwala również na przechodzenie powietrza do płuc Zwykle, zwłaszcza w spoczynku, powietrze wdychane jest przez nos, ale przy wysiłku lub w wyniku zmniejszenia drożności nosa. powietrze wchodzi przez usta. Inną ważną czynnością jamy ustnej jest jej udział w mówieniu. Jama ustna moduluje i nadaje formę dźwiękom. powstającym wskutek drgań fałd głosowych. leżących w krtani i tworzących głos. dzięki kombinacji ruchów warg, języka i żuchwy.
Pokarmy o stałej konsystencji, wprowadzone do jamy ustnej, są rozdrabniane i mieszane ze śliną w procesie żucia. Żucie pokarmów trwa tak długo, aż zostaną one odpowiednio rozdrobnione i nasycone śliną, aby uformowane w kęsy, mogły zostać połknięte.
Zęby to twarde twory umieszczone w łukach zębowych szczęki i żuchwy. Każdy ząb składa się z dwu części: widocznej, czyli korony i niewidocznej, czyli korzenia, który tkwi w odpowiednim zagłębieniu (zębodole). Zewnętrzna powłoka zęba nazywana jest emalią (szkliwem) Jest ona biała i twarda, a pod nią znajduje się zębina - substancja przypominająca kość słoniową. W jej środkowej części mieści się miazga zębowa. zawierająca naczynia krwionośne i nerwy. Człowiek ma cztery rodzaje zębów: siekacze, kły, przedtrzonowce i trzonowce. W procesie odżywiania zęby odgrywają zasadniczą rolę, gdyż ich zadaniem jest odgryzanie, gryzienie i żucie pokarmów, aby mogły zostać połknięte. Każdy rodzaj zębów ma swoją funkcję: siekacze służą do odgryzania, kły do rozrywania. Przedtrzonowce i trzonowce do miażdżenia i żucia. Całość zębów nazywamy uzębieniem. Od czasu ząbkowania zęby powinny utrzymywać się przez całe życie człowieka. W czasie pierwszego roku życia zaczynają rosnąć niemowlętom zęby mleczne. Początek ząbkowania przypada na 6-7 miesiąc życia, a koniec na 204 miesiąc. Uzębienie mleczne składa się z ośmiu siekaczy, czterech kłów, ośmiu trzonowców - razem 20 zębów. Uzębienie mleczne zostaje potem zastąpione przez stale. Zęby state zaczynają wyrastać w wieku 6-7 lat, równocześnie wypadają wówczas zęby mleczne Proces wymiany zębów kończy się około 11 roku życia. Pierwszymi zębami starymi są siekacze. Proces tworzenia się uzębienia stałego może trwać do 17 roku życia, a nawet dłużej (do wyrośnięcia zębów mądrości). Ostatecznie uzębienie stałe składa się z 8 siekaczy, 4 kłów, 8 przedtrzonowców i 12 trzonowców; włącznie z zębami mądrości - 32 zęby.
Odpowiednie przeżucie pokarmów ma zasadnicze znaczenie dla ich późniejszego trawienia i wchłaniania w przewodzie pokarmowym. Pokarmy. dokładnie pogryzione, mieszają się ze Śliną i tworzą kęs pokarmowy. Wydzielanie śliny spowodowane jest zetknięciem się pokarmu, zwłaszcza suchego, z powierzchnią błony śluzowej jamy ustnej. Ślina i inne soki trawienne mogą wydzielać się na sam widok lub zapach pokarmu. Człowiek w ciągu doby wydziela około 1.5 litra śliny. W jej skład wchodzi około 99.5 proc. wody i 0,5 proc. substancji stałych (sód, potas, wapń, magnez, chlor, fosfor, białko, mocznik. kwas moczowy i kreatynina). Ślina wydzielana jest do jamy ustnej przez trzy parzyste gruczoły ślinowe (Ślinianki). Wyróżniamy ślinianki: podjęzykową, podżuchwową i przyuszną. Ponadto rozproszone gruczoły ślinowe znajdują się w obrębie błony śluzowej wyścielającej jamę ustną ślinianka podjęzykową. występująca na dnie jamy ustnej pod językiem, wytwarza ślinę surowiczą. Ślinianka podżuchwową, znajdująca się w przednim kącie żuchwy, produkuje najwięcej śliny surowiczo-śluzowej. Natomiast ślinianki przyuszne, umieszczone w policzku tuż przed uchem, wydzielają ślinę śluzowatą.

Ślina spełnia wiele ważnych funkcji, m.in.
- utrzymuje wilgotność jamy ustnej i gardła,
- ułatwia utrzymanie odpowiedniej higieny jamy ustnej,
- rozmiękcza pokarm,
- ułatwia jego połykanie i trawienie,
zwalcza zarazki chorobotwórcze, które dostały się do jamy ustnej.

Następnym ważnym narządem jamy ustnej jest język. To mięśniowy narząd, pokryty błoną śluzową, który ma znaczną ruchomość i zdolność zmieniania kształtu (wydłużanie i skracanie, rozszerzanie i zwężanie, grubienie i spłaszczanie). Ta wyjątkowa zdolność zmiany kształtu związana jest z licznymi funkcjami języka. Bierze on udział w żuciu {wsuwając pokarm między szeregi zębów), połykaniu (tworzy kęs i przerzuca go do gardła). ssaniu, mówieniu (szczególny udział bierze przy wymawianiu niektórych samogłosek i spółgłosek), kontroluje za pomocą dotyku i oczyszcza jamę ustną. Zdolność zmieniania kształtu język zawdzięcza różnym kierunkom przebiegu mięśni. Biegną one wzdłuż, w poprzek i w pionie tego narządu. Na powierzchni języka znajdują się liczne i różnego kształtu brodawki, a w nich kubki smakowe, zawierające receptory smaku. Dzięki nim odczuwamy cztery rodzaje smaków: słodki, kwaśny, gorzki i słony. W jednym kubku smakowym mogą znajdować się receptory kilku rodzajów smaków.

Tagi: jama ustna pokarm zywienie higiena




Strona niezależnego Dystrybutora nie jest własnością firmy Akuna Polska Sp. z o.o., która nie
ponosi odpowiedzialności za informacje na niej podane.